Fair Trade – විකල්ප වෙළඳාමක්; සාධාරණ සමාජයක්.

පෙරවදන

”සධාර්මික වෙළඳාම: විකල්ප වෙළඳාමක්; සාධාරණ සමාජයක්” යන මෙම කෘතිය අප මුද්‍රණයෙන් පළ කරනුයේ නව ලිබරල්වාදී ආර්ථික ප‍්‍රතිපත්ති විසින් ගෝලීය වශයෙන් මහත් අර්බුදයක් උත්සන්න කරමින් තිබෙන අවස්ථාවකදී ය. ආර්ථික තලයේ දී විශාල ලෙස එල්ල වන පීඩනයට එරෙහිව ලෝකය පුරා මිනිසුන් සහ ගැහැණුන් සංවිධානය වෙමින් සිටින මොහොතක, ආර්ථිකය සහ වෙළඳාම වඩාත් සාධාරණ ලෙස සංවිධානය කරන්නේ කෙසේ ද යන්න හුදු ආර්ථික ප‍්‍රතිපත්ති පිළිබඳ ප‍්‍රශ්නයක් නොව, දේශපාලනික වශයෙන් තීරණාත්මක ගැටළුවකි.

2007-2008 වර්ෂවලදී අප සේතුක ප‍්‍රකාශකයෝ සංවිධානය ගොඩනගාගන්නා විට ශ‍්‍රී ලංකාව විවිධාකාරයේ මූලධර්මවාදී දේශපාලනික-සංස්කෘතික ප‍්‍රවාහයන්හි වැඩබිම බවට පත් වී තිබුනි. එවකට අපගේ අවධානය යොමුවූයේ මූලධර්මවාදය සහ නවලිබරල්වාදය අතර සම්බන්ධය කෙරෙහි ය. පසුගිය දශක තුනක කාලයක් පුරා ලෝකයේ අන් රටවල් මෙන්ම ශ‍්‍රී ලංකාව ද නවලිබරල්වාදී ආර්ථික ප‍්‍රතිපත්තිවල සැඬසුළඟට හසු විය. ඊට සමඟාමීව ශ‍්‍රී ලංකාවේ ඇති වූ විශාල සංස්කෘතික වෙනස්කම් පිළිබඳව ශ‍්‍රී ලංකාවේ වාම කණ්ඩායම් අතර ඇතිවූ සංවාදය ශෝචනීය ලෙස ඉතා සම්ප‍්‍රදායවාදී ආකාරයන්ගෙන් කෙළවර වුනි. අප “මීනා: දිදුලන ඇෆ්ගන් තරුව” සහ “නව ඇරඹුමකට පෙරවදනක්” යන කෘති ද්විත්වය මුද්‍රණයෙන් පළ කලේ මේ පිළිබඳ සංවාදය එවකට හදිසි අවශ්‍යතාවයක්බවට පත්වී ඇති බව අපට හැඟුණු බැවිනි. ස්ත‍්‍රී පුරුෂ සබඳතා පිළිබඳව වඩාත් රැඩිකල් සහ නිදහස්කාමී සංස්කෘතියක් නිර්මාණය කිරීමට අත්‍යවශ්‍ය යයි අපට හැඟුණු විෂයක් වූ මනෝවිශ්ලේෂණය ආශ‍්‍රයෙන් ලියවුනු කෘතියක් වූ ”තැපැල් කරනවාට වඩා හසුන්පත් ස්ත‍්‍රීන් ලියන්නේ ඇයි?” යන කෘතිය පරිවර්තනය කිරීමට යෙදුනි. “අප අතර සැරිසරන ඇදහිලි කල්ලි” යන සමාජ විද්‍යාත්මක කෘතිය පළ කිරීමට අප උත්සුක වූයේ එවකට ශ‍්‍රී ලංකාව පුරා වේගයෙන් පැතිර යමින් තිබූ ආගමික සහ ආගමික නොවන ඇදහිලි කල්ලි පිළිබඳව අප සමාජය දැනුවත් කිරීමට ය. ආගම සහ දේශපාලනය මුවාවෙන් පුද්ගලයන්ව සූරා කන, දේශපාලනික සංවිධානවල ජවය අභ්‍යන්තරයෙන් දියකර හරින කණ්ඩායම් ආකෘතියක් වන ඇදහිලි කල්ලි, සමාජ සහ සංස්කෘතික අර්බුදයන් පවතින කාල වකවානුවලදී මෙසේ මතුවන බවට අනතුරු ඇඟවීම මෙම කෘතිය පළකිරීමේ ලා තවත් අරමුණක් විය.

අපගේ මෙම පස්වන කෘතිය එක්තරා ආකාරයකට අපව අපගේ ආරම්භක ලක්ෂ්‍යය වෙතම රැගෙන යයි. මාක්ස් මීට බොහෝ කලකට පෙර පැවසූ සේම “මිනිසුන්ගේ පැවැත්ම තීරණය කරනු ලබන්නේ ඔවුනගේ විඥනයෙන් නොවේ; එ වෙනුවට ඔවුන්ගේ විඥනය තීරණය කරනු ලබන්නේ ඔවුන්ගේ සමාජ පැවැත්මෙනි.” එබැවින් අප සංස්කෘතිය සහ දේශපාලනය පිළිබඳව ගෙනයන මෙම සංවාදයේ අවධානය අත්‍යාවශ්‍යයෙන්ම ආර්ථිකය දෙසට යොමු විය යුතු ය. ආර්ථිකය විසින් සියල්ල තීරණය කරයි යන ග‍්‍රාම්‍ය මාක්ස්වාදය ඉදිරිපත් කිරීම අපගේ උත්සහය නොවේ. එහෙත් දැනට ශ‍්‍රී ලංකාව තුළ ඇති වාමවාදී කතිකාව බොහෝ දුරට ආර්ථිකය මඟහැර යයි. නවලිබරල්වාදය පිළිබඳ සංවාද පවා බොහෝ විට එහි දේශපාලන ආර්ථිකය මඟහැර ගොස් එය දේශපාලනික සංස්කෘතික ක‍්‍රියාවළියක් ලෙස තේරුම් ගැනීමට උත්සහ කරයි.

එම නිසා අප මෙම කෘතිය හරහා උත්සහ කරන්නේ ගෝලීය ආර්ථිකයේ නව යථාර්ථයන්, ප‍්‍රායෝගික ලෙස ක‍්‍රියාත්මක වූ දේශපාලනික-ආර්ථික සමාජ ව්‍යාපාරයක ඉතිහාසය ඇසුරින් විග‍්‍රහ කිරීමට ය. මෙම කෘතිය විසින් සධාර්මික වෙළඳාම පිළිබඳව හැඳින්වීමක් කරන අතරම, එම ව්‍යාපාරයේ ඉතිහාසය, එහි මූලධර්ම සහ ප‍්‍රතිපත්ති සහ එය වර්තමානයේදී මුහුණ දෙන අභියෝග පිළිබඳ විශ්ලේෂණයක් හරහා වඩාත් සාධාරණ ආර්ථික ක‍්‍රියාවළියක් යනු කුමක් ද යන ප‍්‍රශ්නය මතු කරයි. එනයින් ගත් කළ මෙය සධාර්මික වෙළදාම පිළිබඳ න්‍යායික විවාදයකට පිළිතුරු දෙන්නක් නොවේ; එමෙන්ම එය සධාර්මික වෙළඳාම පිළිබඳව අත්පොතක් ද නොවේ. ධනවාදයට අභියෝග කිරීම ප‍්‍රායෝගික කාරණයක් බැවින්, විකල්ප ආර්ථික ක‍්‍රම සංවිධානය කරන්නේ කෙසේ ද එසේ කිරීමේදී මතුවන ගැටළු මොනවාද යන කරුණු ප‍්‍රායෝගික භාවිතයක් ආශ‍්‍රයෙන් සාකච්ඡා කිරීමට මෙම පොත පිටිවලක් වනු ඇතැයි යන්න අපගේ විශ්වාසයයි. ගෝලීයකරණය යනු ඉහල සිට පහළට ක‍්‍රියාත්මක වන බලව්‍යුහයක් ලෙස පමණක් නොව, ලොව පුරා අරගල එකිනෙක හා සම්බන්ධ කරමින් පහළ සිට ඉහලට ද සංවිධානය කරන ක‍්‍රියාවළියක් ලෙස ද තේරුම් ගැනීමට අප ඔබට ආරාධනා කරමු.

සේතුක ප‍්‍රකාශකයන්ගෙන්
2011 ඔක්තෝම්බර් 04

“සධාර්මික වෙළඳාම – විකල්ප වෙළඳාමක් : සාධාරණ සමාජයක්  පොතෙහි පෙරවදනින් උපුටා ගත්තකි.

සේතුක ප‍්‍රකාශකයන්ගේ අනිකුත් කෘති

පිටපත් අවසන්ව ඇත

පිටපත් අවසන්ව ඇත

“ජනතාවෙනි, මම ටහ්රීර් චතුරශ‍්‍රයට යනවා.” Enacting the Phrase ” We, the People”

ටහ්රීර් චතුරශ‍්‍රයේ සිට වෝල්ස්ටී‍්‍රට් දක්වා විප්ලවයේ ගිනිසිළු. (03 – කොටස)

2011 ජනවාරි 25 දින ඊජිප්තු විප්ලවයේ නිල ආරම්භයට සතියකට පෙර 26 හැවිරිදි ස්ත‍්‍රියක වන අස්මා මහ්ෆූස් සිය ෆේස්බුක් පිටුවේ මෙසේ ලිවී ය: “ජනතාවෙනි, මම ටහ්රීර් චතුරශ‍්‍රයට යනවා.”  තිස් වසරක කාලයක් පුරා ඇමරිකාවට සහ ඊශ‍්‍රායලයට ගැති කම් කරමින් ඊජිප්තුව මත දුර්දාන්ත පාලනයක් ගෙන ගිය හොස්නි මුබාරක් ට එරෙහි ඊජිප්තු විප්ලවයේ මුල් සළකුණු එසේ ඇරඹිනි. වර්තමානයේදී ලෝකය පුරා ඇති වී ඇති විප්ලව ගණනාවක් විසින් සන්නිවේදනය සහ තාක්ෂණය නිර්මාණාත්මක ලෙස අරගලයට බද්ධ කරන ලදි.

වඩාත් ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදී මාධ්‍ය භාවිතාවන් පිළිබඳව නව මානයන් ගවේෂණය කිරීමටත්, තරුණ, තාක්ෂණික සන්නිවේදනයට බෙහෙවින් ලැදි “ෆේස්බුක් පරම්පරාව” යනුවෙන් හඳුන්වනු ලබන තරුණ පරපුර මෙම නව අරගලවලට සම්බන්ධ කිරීමටත් මෙම නව තාක්ෂණික උපක‍්‍රම බෙහෙවින් ප‍්‍රයෝජනවත් විය. අනෙක් අතින් මේ අරගලවල දැකිය හැකි තවත් ප‍්‍රධාන ලක්ෂණයක් නම් බොහෝ පෙරමුණුවල ක‍්‍රියාකාරී වීමේ ස්වරූපයයි.  ඒකමානී, පුරෝකථනය කිරීමට පහසු, පොදුවේ භාවිතා කරන උපාය උපක‍්‍රමවලට අමතරව නව වර්ගයේ විවිධ පෙරමුණුවල ක‍්‍රියාකාරී වීම මෙහිදී විශේෂ ය. අප මෙහිදී අවධානය යොමු කරන්නේ මෙම කරුණු දෙක කෙරෙහි ය. මෙහි මුල් ලක්ෂණ හතර අපි පසුගිය ලිපියෙන් සාකච්ඡා කළෙමු.

වෝල් ස්ටී‍්‍රට් විරෝධතාකරුවන්

5. සිය සංවිධාන කටයුතු සඳහා අන්තර්ජාලය භාවිතා කිරීම

මෙම නව ගෝලීය විප්ලවය ෆේස්බුක් හෝ ට්විටර් විප්ලවයක් ලෙස හැඳින්වීමට ඇතැම් විචාරකයන් මැළි වන්නේ මෙම යෙදුම තුළින් මෙම විප්ලවයේ සැබෑ ගතිකත්වයන් සහ එහි බහුඋපක‍්‍රමිකවාදී ස්වරූපය පිළිබඳව වැරදි චිත‍්‍රයක් බිහිවන බැවිනි. ඊතන් සූකර්මන් ඉරානයේ නැගිටීම එසේ ට්විටර් විප්ලවයක් ලෙස හැඳින්වීම යනු වීථියේ සටන් අරගලවල සැබෑ ජීවිත අනතුරුවලට මුහුණ දෙන දහස් ගණනකගේ දායකත්වය හුදු තාක්ෂණ’ක දියුණුවකට ලඝු කිරීමක් බව පවසයි. මෙම අරගල තුළ අන්තර්ජාලයේ සහ නව තාක්ෂනික සන්නිවේදන ක‍්‍රමවල දායකත්වය අප විසින් සැළකිය යුත්තේ මෙම වැදගත් අනුසීමාව සිහි තබාගෙන ය.
පසුගිය වසර පහළොවක කාලයක් තුළ අන්තර්ජාල දේශපාලනික ක‍්‍රියාකාරීත්වය ඉතාමත් බහුල ලෙස වැදගත් ක‍්‍රියාකාරීත්වයක් ඉටු කරයි. දේශපාලනික අරගල සඳහා අන්තර්ජාලය භාවිතා කිරීමේ සන්ධිස්ථානයක් ලෙස සැළකෙන්නේ 1994 දී සැපටිස්ටා ව්‍යාපාරය සහ ඊට සහය දැක් වූ කණ්ඩායම් විසින් අන්තර්ජාලය යොදාගත් ආකාරයයි. උතුරු ඇමරිකා නිදහස් වෙළඳ සම්මුතිය සහ පොදුවේ ගත් කළ නවලිබරල්වාදයට එරෙහිව දැනුවත් කිරීම් සඳහා ද පොදු මහජන අදහස් දැන ගැනීමට ද, මහා පරිමාණයේ ජනතා මණ්ඩප සංවිධානය කිරීම සඳහා ද සැපටිස්ටාවරුන් විසින් අන්තර්ජාලය යොදා ගන්නා ලදි.
අන්තර්ජාල වෙබ් සහ බ්ලොග් අඩවි මෙන්ම සමාජ ජාලගතකිරීම් අඩවි හරහා ද සිදුවන මෙම නව දේශපාලනික ප‍්‍රවණතාවයේ ලක්ෂණ කිහිපයක් අපට හඳුනාගත හැකි ය. ඉන් එකක් නම් මෙම අන්තර්ජාල හරහා වර්ධනය වී ඇති පුරවැසි මාධ්‍ය භාවිතාවයි. මෙම ගෝලීය විප්ලවයට පෙර සන්නිවේදනය සහ අධ්‍යාපනය සළකන ලද්දේ තොරතුරු සහ දැනුමට ප‍්‍රවේශය ඇති,  ඒ පිළිබඳව විශේෂඥයන් විසින් හෝ පක්ෂ නායකත්වය විසින් ”දැනුම නොමැති” හෝ ”මෝඩ” මහජනතාව ලෙස සළකනු ලබන ව්‍යාපාරයෙන් පිටත සිටින පුද්ගලයන්ට දැනුම බෙදා දෙන මාර්ග ලෙස ය. මීට වෙනස් ලෙස මෙම තාක්ෂනික විප්ලවය විසින් අධ්‍යාපනය සහ සන්නිවේදනය පහළ සිට ඉහලට ගෙන යා හැකි ආකාරය පිළිබඳ යහපත් පරමාදර්ශයක් සපයයි.


අන්තර්ජාල සම්බන්ධයක් සහිත  ඕනෑම කෙනෙකුට දැනුම නිර්මාණය කිරීමේ ක‍්‍රියාවළියට එක්විය හැකි සන්නිවේදන ක‍්‍රම නිර්මාණය වීමත් සමඟම විරෝධතාකරුවන් හෝ ව්‍යාපාර විසින් පමණක් නොව ඒවාට සම්බන්ධ නොවූ සිවිල් ජනයා ද සිය දුරකතන හෝ කැමරා භාවිතයෙන් තමා ඇසු දුටු දෙය තමා බඳුම පාඨක/පේ‍්‍රක්ෂකයන් සමඟ බෙදාහදා ගැනීම ඇරඹිනි. රජයයන්, බලවත් පක්ෂ, සහ මාධ්‍ය සමාගම්වල ඒකාධිකාරයට නතුව තිබූ තොරතුරු සහ දැනුම සම්පාදනය කිරීමේ හැකියාව එක් වරම සාමාන්‍ය ගැහැණුන් සහ පිරිමින්ගේ අතට මාරු වීම යනු ඒකමානී තොරතුරු සහ දැනුම වෙනුවට බහුමානී දැනුම නිර්මාණය කිරීමේ ක‍්‍රියාවළියකි.
මෙම අවකාශය තුළ පණ්ඩිතමානී විද්වතා ද තරුණ පාසැල් බ්ලොග් ලියන්නා යන දෙදෙනාගේම ජීවන අත්දැකීම් වෙත සමාන අවධානයක් යොමු කළ හැකිය. එවැනි විටෙකදී, විරෝධතාකරුවන්ට දර්ශනවාදීන්ගෙන් උගත හැකි වනවා පමණක් නොව දර්ශනවාදීන් ට විරෝධතාකරුවන්ගෙන් උගත හැකි වන්නේ ය. ඇකඩමියාවේ බොහෝ බුද්ධිමතුන් මෙවර අරගලයේ මාවතට තල්ලූ කරනු ලැබුවේ ඔවුන්ට තව දුරටත් මේ නැගිටීම් පිළිබඳ දැන නොසිටිය හැකි නොවූ නිසා ය. එබැවින් මෙය පහළ සිට ඉහළට දැනුම සහ තොරතුරු සම්පේ‍්‍රෂණය කිරීමේ නව විප්ලවයකි; එය හුදු තාක්ෂනික විප්ලවයක් නොවේ. සම්ප‍්‍රදායික පක්ෂ විසින් දැනුම සහ තොරතුරු පිළිබඳව කල්පනා කරන ආකාරය ම අභියෝගයට ලක් කරන විප්ලවයකි.
අන්තර්ජාලය හරහා මෙසේ දැනුම සම්පාදනය කිරීම විසින් සාමාන්‍යයෙන් තොරතුරු සැපයීමට ඇති බලයේ විෂමතාවයන් ප‍්‍රතිව්‍යුහගත කරයි. මෙහි දී විශේෂයෙන්ම මාධ්‍ය බලාධිකාරය සහිත රජයයන් සහ පාලක පන්තීන්ට සහය දක්වන මාධ්‍ය භාවිතයන් ද, බලවත් පක්ෂ ද විසින් අත්පත් කරගෙන සිටින දැනුමේ සහ තොරතුරුවල ඒකාධිකාරය අභියෝගයට ලක් කෙරේ. සාමාන්‍යයෙන් පුවත්පතක් මුද්‍රණය කිරීම හෝ ගුවන් විදුලි හෝ රූපවාහිනී සේවාවක් පවත්වා ගැනීම සඳහා මූලධනය නොමැති සංවිධාන සහ පුද්ගලයන්ට ද සාපේක්ෂ ලෙස අඩු වියදමකින් සිය මතය ප‍්‍රචාරය කිරීමට අන්තර්ජාලයෙන් අවකාශ ලැබේ.

එමෙන්ම අන්තර්ජාලය හරහා කිසියම් විරෝධතාවලට සහය පළ කරන පුද්ගලයන්ගේ විවිධ මට්ටමෙන් කෙරෙන සම්බන්ධවීම්වලට ඉඩ සළසයි. සමහර කෙනෙක් මෙහිදී LIKE බොත්තම එබීමෙන් නතර වන අතර, තවත් කෙනෙක් ගෝලීය විප්ලවයේ සජීව තොරතුරු අන්තර්ජාලය හරහා ප‍්‍රකාශයට පත් කරන ඉතාමත් ප‍්‍රයෝජනවත් ප‍්‍රවෘත්ති අඩවි පවත්වාගෙන යා හැකි ය. globalrevolutiontv යනු එබඳු සජීව විකාශයන් ගෙන එන ප‍්‍රමුඛ වෙබ් අඩවියකි.


අන්තර්ජාලය හරහා දේශපාලනික ක‍්‍රියාකාරීත්වයට සම්බන්ධ වීම තුළ අභියෝග ගණනාවක් ද පවතියි. මින් පළමුවැන්න නම් තවමත් ලෝකය පුරා අන්තර්ජාලයට සම්බන්ධ වී ඇති ජනතාවගේ ප‍්‍රතිශතය අඩු මට්ටමක පැවතීමයි. භාෂා බාධක ද ඇතැම් විට මෙසේ දැනුම ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රීකරණය කිරීමේ ලා ගැටළුවක් වෙයි. එමෙන්ම අන්තර්ජාලය විසින් ලබාදෙන සාපේක්ෂ නිර්නාමිකත්වය ඇතැම් පුද්ගලයන් වැරදි ලෙස භාවිතා කරනු දැකිය හැකි ය. වර්තමාන ලෝකයේ බොහෝ රාජ්‍ය තන්ත‍්‍ර සතුව දියුණු පරිඝණක සහ අන්තර්ජාල දැනුමක් පවතියි.

එබැවින් වෙබ් අඩවි වාරණයට ලක් කිරීමේ සිට, ව්‍යාජ අමතන්නන් යොදාගෙන තමාට හිතකර වර්ගයේ තොරතුරු ප‍්‍රචාරය කිරීම බොහෝ රජයයන් හා සංවිධාන විසින් කරනු අපට දැකිය හැකි ය. එමෙන්ම අන්තර්ජාලයේ ක‍්‍රියාත්මක වන ආරක්ෂණ බුබුළු, එනම් අන්තර්ජාල සෙවුමක යෙදෙන්නාගේ පූර්ව චර්යාවන්ට ගැලපෙන ලෙස කිසියම් සෙවුමක ප‍්‍රතිඵල ලබා දීම සඳහා විශේෂයෙන් ගූගල් බඳු සෙවුම් යාන්ත‍්‍රණ විසින් භාවිතා කරනු ලබන ඇල්ගොරිද්මික කේතන භාවිතා කිරීම ද මෙසේ අන්තර්ජාලය හරහා කරන දේශපාලනික ක‍්‍රියාකාරීත්වයට ඇති අභියෝග ලෙස හඳුනා ගත හැකි ය. මෙහිදී වැදගත් වන්නේ අන්තර්ජාල දේශපාලනික ක‍්‍රියාකාරකම්වල ස්වරූපයන් පිළිබඳව සෑම විටම ගැඹුරු ලෙස විමසිලිමත් වෙමින්, එය එක් එක් ස්ථානීය අරගලයට ගැලපෙන ආකාරයට නිර්මාණාත්මක ලෙස යොදා ගැනීමයි.


6. බහු පෙරමුණුවල ක‍්‍රියාත්මක වන ව්‍යාපාරයක් වීම

මෙම ගෝලීය ව්‍යාපාරය ක‍්‍රියාත්මක වන්නේ එක් පෙරමුණක නොවේ. එය වීථි විරෝධතා, අන්තර්ජාලය හරහා සිදු කෙරෙන සංවිධාන කටයුතුවලට අවශ්‍ය තාක්ෂනික අධෝව්‍යුහය සැපයීම, සයිබර් ප‍්‍රහාර එල්ල කිරීම, විකල්ප ජනමාධ්‍ය සංවිධානය කිරීම හා පවත්වාගෙන යෑම, මෙම නව ව්‍යාපාරයට අවශ්‍ය බුද්ධිමය  දායකත්වය සැපයීම සහ පුළුල් ලෙස පැතිරුණු දැනුවත් කිරීම් හරහා නවලිබරල්වාදයේ ක‍්‍රියාකාරීත්වය පිළිබඳව පොදු ජන අවබෝධය වෙනස් කිරීම, ආදී වශයෙන් විවිධ පෙරමුණුවල පැතිරුණු ක‍්‍රියාකාරීත්වයක් සහිත වීම මෙමගින් අදහස් කෙරේ.
මෑතකදි ගාසා තීරය බලා ධාවනය කරනු ලැබූ නිදහසේ රැළි නම් යාත‍්‍රා ද, ඇමේසන් වනාන්තර විනාශයට එරෙහි ව්‍යාපාරය ද, පලස්තීනයේ හමාස් සංවිධානයට හා අබ්බාස්ගේ රජයට නැවත සාකච්ඡා ආරම්භ කිරීමට බල කෙරුනු මහජන විරෝධතාවයන් ද, උගන්ඩාවේ ළමා සොල්දාදුවන්ගේ ගැටළුවලට පිළියම් යෙදීම සඳහා ක‍්‍රියාත්මක වූ ඉන්විසිබල් චිල්ඞ්රන් වැනි ව්‍යාපාර ද, ඇෆ්ඝනිස්ථානයේ ස්ත‍්‍රී පීඩනයට එරෙහිව රහසේ ක‍්‍රියාත්මකවන වූ රාවා වැනි ව්‍යාපාර ද, සාධාරණ වෙළඳ සබඳතා වෙනුවෙන් සටන්කරන සධාර්මික වෙළඳ ව්‍යාපාර ද, (Fair Trade) ශ‍්‍රී ලංකාවේ නිදහස් වෙළඳ කලාප සේවකයන් විසින් සිය විශ‍්‍රාම වැටුප් කපා හැරීමට එරෙහිය ගොනු වූ ව්‍යාපාරය ද, ධීවර සහ ගොවි අයිතිවාසිකම් සඳහා ක‍්‍රියාත්මක වන ව්‍යාපාර ද, න්‍යාෂ්ටික බලාගාරවලට එරෙහිව තෝකියෝවේ උද්ඝෝෂණ ද මෙම බහුපෙරමුණු ක‍්‍රියාකාරීත්වයේ ප‍්‍රායෝගික උදාහරණ කිහිපයකි.

සධාර්මික වෙළඳ ව්‍යාපාරයේ ප‍්‍රචාරක පෝස්ටරයක්

මෙම සංවිධාන අතර පැහැදිලිව හඳුනාගත හැකි නිල සම්බන්ධතා හෝ සහයෝගීතා නොමැත. එයට වෙනස්ව එකිනෙක අරගලයන්ගේ අවබෝධාත්මක අන්තර් මුහුවීමක් දැකිය හැක. ජුලියන් අසාන්ජ් ප‍්‍රමුඛ විකී ලීක්ස් කණ්ඩායම විසින් ඇමරිකානු රාජ්‍ය දෙපාර්තුමේන්තුවේ රහස් කේබල් අන්තර්ජාලයට මුදා හැරීම, අරාබි වසන්තය හා අල්ජසීරා ප‍්‍රවෘත්ති ආයතනයේ විකාශනයන් අතර බැලූ බැල්මට නොපෙනෙන අන්තර්සම්බන්ධය මෙහිදී කැපී පෙනේ.
විකිලීක්ස් සංවිධානය ටියුනීසියාව පිළිබඳව පළ වූ කේබල් ද අනිකුත් රහස් කේබල් සමඟ මුදා හරින ලද අතර, සංවිධිත ආකාරයකට මේවා ප‍්‍රංශ සහ අරාබි භාෂාවලට පරිවර්තනය කර පළ කළ ආකාරය අසාන්ජ් පැහැදිලි කරන්නේ පහත පරිදි ය:

පසුව අප කේබල්ගේට්වල කටයුතු සිදු කරන විට අප ප‍්‍රංශ සහකරුවෙකු ලෙස ”ල මොන්ඞ්” පුවත්පත යොදා ගත්තා මේ කේබල් ප‍්‍රංශ භාෂාවට පරිවර්තනය කිරීමට. අප දැනගෙන හිටියා මේවා ප‍්‍රංශ භාෂාව කතා කරන අප‍්‍රිකාවට බලපෑමක් කරනු ඇති බව. එමෙන්ම දෙසැම්බරයේ මුල් භාගයේ දී ලෙබනන් සිට පළ කරන අරාබි භාෂාවෙන් පළවන අල් අක්බාර් පුවත්පතේ ද ඊජිප්තුවේ අල් මස්රි අල් යොඋම් පුවත්පතේ ද අරාබි භාෂාවෙන් පළ වුනා . . . මේවා අතර ටියුනීසියානු රෙජිමය සහ බෙන් අලි පිළිබඳව තීරණාත්මක කේබල් ගණනාවක් පළ වුනා.

දැන් සාමාන්‍යයෙන් ඉදිරිපත් කෙරෙන තර්කයක් තමයි . . . ජනතාවට සිදුවෙමින් පවතින දේ පිළිබඳව පැවසූ විට, ඔවුන් ඒ පිළිබඳව කෝප වී ඊට විරුද්ධවේ ය යන අදහස. ඇත්තටම නම්, සැබෑ තත්ත්වය මීට වඩා බෙහෙවින් සිත්ගන්නා සුළු සහ පොහොසත් ස්වභාවයක් දරනවා. ඒ වෙනුවට ඇත්තෙන්ම ජනයා දැන ගන්නවා, දැන ගැනීම ආරම්භ කරනවා, ඔවුන් එය ප‍්‍රතික්ෂේප කළ නොහැකි ආකාරයට දැන ගන්නවා. ඒ වගේම ඔවුන් දැන ගන්නවා ඇමරිකා එක්සත් ජනපදය දන්නා බව; ටියුනීසියාව තුළ සිදු වන්නේ කුමක්ද යන්න ප‍්‍රතික්ෂේප කිරීමට ඇමරිකා එක්සත් ජනපදයට නොහැකි වෙනවා. එතකොට රට අභ්‍යන්තරයේ සහ බාහිරව ඇති ප‍්‍රභූ පන්ති දැන ගන්නවා සිදුවෙමින් පවතින්නේ කුමක්ද යන්න සහ එය ප‍්‍රතික්ෂේප කළ නොහැකි බව. එවිට ඇමරිකා එක්සත් ජනපදයට බෙන් අලී රෙජීමයට සහයෝගය දැක්වීමටත්, සාමාන්‍යයෙන් එය කළ හැකිව තිබූ පරිදි ටියුනීසියානු විප්ලවයට මැදිහත් වීමටත් නොහැකි වෙනවා. ප‍්‍රංශයට ද බෙන් අලී ට සහ ඔහුගේ සහචරයන්ට කළින් කළ ආකාරයට සහයෝගය දැක්වීමට නොහැකි වෙනවා.

ඒ  වගේ ම මෙම කලාපය සමඟ ගනුදෙනු කිරීමේදී කේබල්ගේට් සඳහා අපගේ උපක‍්‍රමය වූයේ වික්ෂිප්ත කිරීමයි. එනම් උදාහරණයක් ලෙස අපට සෞදි අරාබිය ගන්න පුළුවන්. ඔවුන් මැදපෙරදිග රජයයන් ගණනාවකට මුක්කු ගසා පවත්වා ගෙන යනවා. ඇත්තෙන්ම මේ සඳහා බහ්රේන් ආක‍්‍රමණය කිරීම ද දැකිය හැකි වුනා. එ්ත් මෙවැනි රජයයන්ට තමන්ගේම ගැටළු, තමන්ගේ ම දේශපාලනික අර්බුදවලට මුහුණ දීමට සිදු වූ විට ඔවුන් ඇතුළාන්තයට හැරෙනවා. තව දුරටත් ඔවුන්ට මෙම මුක්කු ගැසීම කරන්න බැහැ. ඉතින් සමස්තයක් විදිහට ගත්තම කේබල්ගේට් විසින් අරාබිය පුරා එකිනෙකාට මුක්කු ගසන ප‍්‍රභූන්ට, අරාබි කතා කරන රටවල ද යුරෝපයේ ද, ඇමරිකා එක්සත් ජනපදය සහ මෙම රටවල් අතර ද– තමන්ගේම වූ දේශපාලනික අර්බුදවලට මුහුණ දීමට සිදුවෙනවා, දේශපාලනික ක‍්‍රියාකාරිකයන් පිළිබඳව එකිනෙකාට බුද්ධි වාර්තා සැපයීමට කාලය වැය කිරීමට නොහැකි වෙනවා . . . මා සිතන්නේ ටියුනීසියානු ක‍්‍රියාකාරිකයන් මෙය දුටුවා. ඔවුන් ඉක්මනින්ම හොඳ අවස්ථාවක් හඳුනා ගත්තා.  (ජුලියන් අසාන්ජ් එමි ගුඞ්මන් සහ ස්ලාවොයි ජිජැක් සමඟ සංවාදයකදී)

ජුලියන් අසාන්ජ් එමි ගුඞ්මන් සහ ස්ලාවොයි ජිජැක්

ටියුනීසියානු රජය පමණක් නොව ඇමරිකානු රජය ඇතුළු සමස්ත ලෝක ප‍්‍රජාවම මෙම නව විප්ලවයෙන් පුදුමයට පත් විය. අල් ජසීරා ප‍්‍රවෘත්ති ආයතනය විසින් මේ අතර ගත් වැදගත් දේශපාලනික තීරණයක් ද මෙම අරගලයට පිටිවහලක් වූ බව අසාන්ජ් පවසයි. ඩුබායි සිට විකාශය වන මාධ්‍ය ජාලයක් වන අල් ජසීරා, මැද පෙරදිග වීථිවල බුරබුරා නැගුණු අරගල, පොලිස් පහර දීම්, ඒවාට එක්වූ ජනකාය සහ ඔවුන්ගේ කතා ආදිය සිය රූපවාහිනී නාලිකාව හරහා ලෝකයටම ප‍්‍රචාරය කළ හ. සී. එන්. එන්. බී. බී. සී. වැනි ප‍්‍රමුඛ ප‍්‍රවෘත්ති සමාගමවලට වෙනස් ලෙස මෙම අරගලවල මුහුණුවර, එහි ක‍්‍රියාකාරිකයන්ගේ මුහුණු නැවත නැවත පෙන්වමින් අරගලයේ ස්වරූපය ලෝකයට නිරූපණය කළේ ය.

2011 මාර්තු මාසයේ දී ඇමරිකානු රාජ්‍ය ලේකම් හිලරි ක්ලින්ටන් ප‍්‍රසිද්ධියේ ප‍්‍රකාශ කලේ බොහෝ අමරිකානු ජාතිකයන් අල් ජසීරා නරඹන්නේ එය ”ඇත්ත ප‍්‍රවෘත්ති” විකාශය කරන නිසා බවයි. ඒ ඇමරිකාවේ ප‍්‍රධාන සමාගම්ගත ප‍්‍රවෘත්ති චැනල වන ෆොක්ස් නිව්ස් සී. එන්. එන්. එම්. එස්. එන්. බී. සී. වැනි ආයතනවලට අතුල් පහරක් එල්ල කරමිනි.
ගෝලීය වශයෙන් ගත්කල විවිධ කලාපවල සහ විවිධ ක්ෂේත‍්‍රවල විවිධ සටන්ක‍්‍රම අනුගමනය කරමින් මෙම විප්ලවය දිග හැරෙමින් පවතියි. ඉන්දියාවේ දී එය ස්වදේශික ජනතාවගේ ආර්ථික සහ සංස්කෘතික අයිතිවාසිකම් අත්පත් කරගැනීම සඳහා සටනක් වන විට වසිරිස්ථානයේ දී එය අමරිකානු ඩ්‍රෝන් ප‍්‍රහාරවලට ගොදුරු වන පුද්ගලයන් පිළිබඳ රූප වාර්තා සකස් කිරීම විය හැකි ය. ප‍්‍රංශයේදී එය නුපුහුණු කම්කරු සංක‍්‍රමනිකයෙකුගේ අයිතිවාසිකම් වෙනුවෙන් කෙරෙන අරගලය විය හැකි ය. ගොවියන් ට ඉඩම් සහ සිය නිෂ්පාදන සඳහා සාධාරණ වෙළඳපොළක් නිර්මාණය කිරීම ද වැටුප් ශ‍්‍රමිකයන්ට වෘත්තීය සමිතිවලට බැඳීමට සහ සාමූහික කේවල් කිරීම් සඳහා යොමුවීම ද මෙම අරගලය තුළ එකසේ වැදගත් කමක් දරයි.

නර්මදා නදියේ විරෝධතා

එමෙන්ම මෙම අරගලය විසින් පරිසරය රැක ගැනීම අප ජීවත්වන යුගයේ වැදගත්ම සහ හදිසිම දේශපාලනික අවශ්‍යතාවයක් ලෙස හඳුනා ගනියි. මෙසේ බහුපෙරමුණුවල ක‍්‍රියාත්මක වීමේ දී ක‍්‍රියාකාරිකයන්ට තමාට කෙලින්ම බලපාන අරගලයකට සම්බන්ධ වීම හරහා සමස්ත විප්ලවයට සම්බන්ධ විය හැකි අතර තමන්ගේ හැකියාවෙන් සහ ශක්ති ප‍්‍රමාණයෙන් එයට දායක විය හැකි ය. මෙබඳු ව්‍යාපාර දැනුවත් කිරීම් සහ වීථි සටන් සඳහා පුහුණු කිරීම් කෙරෙහි විශේෂ අවධානයක් යොමු කළ ද සුලභ වශයෙන් කාඩර්වරුන් නිර්මාණය කිරීමේ හෝ පූර්ණ කාලීනයන් යොදාගැනීම සහ මූලස්ථාන ගොඩනැගීම කෙරෙහි වැඩි අවධානයක් යොමු කරන්නේ නැත.
මෙසේ බහුපෙරමුණුවල ක‍්‍රියාත්මක වීමට නම්, එම ව්‍යාපාරයට විවිධ ක්ෂේත‍්‍රවල නිපුණතා ඇති විෂමජාතීය පුද්ගලයන්ගේ ක‍්‍රියාකාරීත්වයක් අත්‍යාවශ්‍යය. කලින් නිමා කරන ලද දෘෂ්ඨිවාදයක සිට ක‍්‍රියාත්මක වීම හෝ කලින් තීරණය කරන ලද සටන් ක‍්‍රම උපයෝගීකර ගැනීම වෙනුවට, මෙසේ බහුවිධ වූ එළඹුම්වලින් යුත් පුද්ගලයන් විසින් ක‍්‍රියාත්මක කරනු ලබන අරගලයක් වඩා නිර්මාණශීලී වනවා පමණක් නොව එකම ක්ෂේත‍්‍රයකට සීමා වීමෙන් නොනවතියි.

උදාහරණයක් ලෙස ඇමරිකා එක්සත් ජනපදයේ ක‍්‍රියාත්මක වන අත්පත් කර ගැනීමේ ව්‍යාපාර, වීථි සටන්වල නිරතවන අතරම, බෑන්ක් ඔෆ් ඇමරිකා බඳු විශාල බැංකුවලින් සිය මුදල් ඉවත්කොට ගෙන ප‍්‍රාදේශීය බැංකු, සමූපකාර බැංකු ආදියෙහි මුදල් තැන්පත් කරන ලෙස පාරිභෝගිකයන්ගෙන් ඉල්ලා සිටීමේ ව්‍යාපාර ද ක‍්‍රියාත්මක කරයි. ඒ අතරම වෘත්තීය සමිති ව්‍යාපාරයේ සම්පූර්ණ සහයෝගය ලබා ගනිමින් අති විශාල උද්ඝෝෂණ සහ වැඩ වර්ජන ක‍්‍රියාත්මක කරයි. උද්ඝෝෂකයන්ට කෑම පිළියෙල කිරීම, උද්ඝෝෂණයට පැමිණෙන අයට භාවිතා කළ හැකි පුස්තකාල පවත්වාගෙන යාම, තුවාල ලැබූවන්ට අවශ්‍ය වෛද්‍ය සේවා සැපයීමට අවශ්‍ය ජංගම සායන ආදිය ක‍්‍රියාත්මක කරන අතරම, ඇමරිකානු ශිශිරයට මුහුණ දීම සඳහා ස්වීටර් සහ අත්මේස් ආදිය ගෙතීම සඳහා කණ්ඩායම් සංවිධානය කිරීම ද අත්අඩංගුවට පත් වූවන් සඳහා අවශ්‍ය නීති සේවා සැපයීමට නීතීඥවරුන් සංවිධානය කිරීම ද මේ අතරම සිදුවෙයි. මේ සියලූ කටයුතු එක්වර සංවිධානය වන විට, රජයකට ඊට කෙළින්ම මුහුණ දිය නොහැකි ය.

වීථි සටන් පමණක් හෝ සයිබර් ක‍්‍රියාකාරීවය පමණක් හෝ සිදු කළේ නම්, රජයකට සිය පොලිසිය සහ හමුදා යොදා ඒවා මර්ධනය කිරීම පහසු ය. එහෙත් එකවර පෙරමුණු ගණනාවක මෙසේ ක‍්‍රියාත්මක වන විට, එක් තැනකින් පහර දුන් විට තවත් තැනකින් සටන ආරම්භ කිරීමේ ප‍්‍රවේගය එම ව්‍යාපාරය සතු වේ. එමෙන්ම වෙනස් ලෙස සිතන පුද්ගලයන් විසින් උපාය උපක‍්‍රම නිර්මාණය කරන විට සාමාන්‍යයෙන් ඒවා පුරෝකථනය කිරීම හා ඒවාට සූදානම් වීමට අපහසු ය.
බොහෝ විට මෙම නව ගෝලීය විප්ලවය පිළිබඳව කෙරෙන විවේචනයක් නම් එය සතුව පැහැදිලි ඉල්ලීම් හෝ වැඩසටහනක් නොමැති බැවින් එය විසිරුණු, ඛණ්ඩිත ස්වභාවයක් දරණ බවයි. එහෙත් අරාබිකරයේ මෙන්ම උතුරු ඇමරිකාවේ සහ යුරෝපයේ ද මෙම විරෝධතාකරුවන් සතුව ඉතාමත් පැහැදිලි ඉල්ලීම් දැකිය හැකි ය:

ජූඩිත් බට්ලර් වෝල් ස්ටී‍්‍රට් විරෝධතාකරුවන් සමග

උදාහරණයක් ලෙස සිරියාවේ, යේමනයේ, සහ ඊජිප්තුවේ ප‍්‍රධාන සටන් පාඨය වූයේ එම රටවල දුර්දාන්ත පාලකයන් ඉල්ලා අස්විය යුතු බව ය. මෙය පැහැදිලි ඉල්ලීමකි. එහි කිසිදු උභයාර්ථ ස්වභාවයක් නැත. එයින් අදහස් වන්නේ මුබාරක් හෝ බෂාර් අල් අසාද් සිය ජනාධිපති ධුරයෙන් ඉල්ලා අස්විය යුතු බව ය. ඇමරිකාවේ දී මෙය තවත් පැහැදිලි ය. ඔවුන්ගේ ප‍්‍රධාන ඉල්ලීම නම් ආණ්ඩුකරණයේ සහ නීති සම්පාදනය කිරීමේ ලා බලය ඇති පුද්ගලයන් ට බහුජාතික සමාගම්වල කොටස් මිලදී ගැනීමට ද, එම සමාගම්වලින් ප‍්‍රතිලාභ ලබා ගැනීමට ද නොහැකි වන පරිදි  නීතිවලින් ගැලවීමට ඇති මාර්ග අහුරන ලෙස ය. මෙය අපැහැදිලි ඉල්ලීමක් නොවේ. ඒ වෙනුවට එය සමස්ත බල ව්‍යුහයම උඩුයටිකුරු කරන මෙන් කෙරෙන ඉල්ලීමකි. එබඳු ඉල්ලීම් ද, මෙබඳු ව්‍යාපාර ද හුදු රොමෑන්ටික්වාදයක් ලෙස සලකා බැහැර කිරීම පහසු වුව ද, ජූඩිත් බට්ලර් වෝල් ස්ටී‍්‍රට් විරෝධතාකරුවන් අමතා කළ කතාවේ දී පැවසූ පරිදි,

එසේ නැතහොත් ඔවුන් කියනවා සමාජ සමානාත්මතාවය සහ ආර්ථික සාධාරණත්වය යනු අශක්‍ය (impossible) ඉල්ලීම් බව. ඔවුන් කියනවා එබඳු ඉල්ලීම් ඇත්තටම ප‍්‍රායෝගික නොවන බව. බලාපොරොත්තුව යනු අශක්‍ය ඉල්ලීමක් නම්, ඔව් අප අශක්‍ය දේ ඉල්ලා සිටිනවා.ඉඳුම් හිටුම්, ආහාර, සහ රැකියා ලබා ගැනීමට ඇති අයිතිය යනු අශක්‍ය ඉල්ලීමක් නම්, ඔවු අප අශක්‍ය දේ ඉල්ලා සිටිනවා. ආර්ථික අවපාතයෙන් ලාභ ලබන පුද්ගලයන්ගේ ධනය නැවත බෙදාහැරිය යුතු බව සහ ඔවුන් ඔවුන්ගේ පෙරේතකම නැවැත්විය යුතුය යනුවෙන් ඉල්ලා සිටීම අශක්‍ය ඉල්ලීමක් නම්, ඔවු අපි අශක්‍ය දේ ඉල්ලා සිටිනවා.

එහෙත් සත්‍යය නම් මෙහි ඇති කිසිදු ඉල්ලීමක් විනිශ්චයට විවෘත නැත. මන්ද යත් අප මෙහිදී හුදු ආර්ථික සාධාරණත්වය සමාජ සමානාත්මතාවය ඉල්ලා සිටිනවා නොවේ; අප ප‍්‍රසිද්ධ ස්ථානවල රැස් වෙමින් අප සන්ධානගත ශරීර ලෙස එකට එක් වෙමින් සිටිනවා. වීථියේ සහ චතුරශ‍්‍රයේ අප එක්ව සිටගෙන ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදය නිර්මාණය කරමින් සිටිනවා “ජනතාව වන අප” යන යෙදුම ජීවමාන කරමින්.

මේ අර්ථයෙන් ගත්කළ බහු පෙරමුණුවල ක‍්‍රියාත්මක වීම යන්න සංකීර්ණ ක‍්‍රියාවළියක් ලෙස තේරුම් ගත යුතු ය. මෙය එක්වරම විවිධ කි‍්‍රයාකාරීත්වයන් තළ නියැලෙන අතරම එය ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදය භාවිතාව තුළ යථාර්තයක් බවට පත් කිරීමක් ද වෙයි. එනයින් ගත් විට අරගලය බහුමානී ය. එය 99‍% සංවිධානය වන ආකාරයයි.
මෙම ගෝලීය විප්ලවයේ ඉතිරි ලක්ෂණ පිළිබඳව මීලඟ ලිපියෙන් සාකච්ඡාකිරීමට අපි බලාපොරොත්තු වෙමු.
ප‍්‍රභා මනුරත්න – බුද්ධික බණ්ඩාර

Prabha Manuratne – Buddika Bandara

සිහින දකින්නට ධෛර්යය ඇති අරගලයක් වෙත . . The Courage to Dream Big

විප්ලවය යනු සුවිශාල සිහිනයකි. එබඳු සිහිනයක් දැකීමට ධෛර්යය අවශ්‍යය. එය විසින් පහසු පිළිතුරු නොමැති ප‍්‍රශ්න ගණනාවක් ජනිත කරන්නේ වුව ද එබඳු සිහින නොදකින තාක්, එබඳු සිහින දැකීමේ අයිතිය යළි අත්පත් කරනොගන්නා තාක් කල්, අපට සමාජ වෙනසක් දැකිය නොහැකි ය. වර්තමාන ගෝලීය විප්ලවය සංවිධානය වන ආකාරය තුළ කෙමෙන් කෙමෙන් විශාල වෙමින් පවතින්නේ අප දකින සිහිනයයි. කලින් සිතීමට නොහැකි වූ නිම්වළළු පුළුල් වීමකි. අප පසුගිය වර තැබූ සටහනින් දැනට ලෝකය පුරා ඇරඹී ඇති ගෝලීය විප්ලවය පිළිබඳව තැබූ සටහනෙහි දෙවැනි කොටසේ දී මෙම ගෝලීය විප්ලවයේ ලක්ෂණ කිහිපයක් සාකච්ඡා කරමු.මෙම නව විප්ලවයේ වැදගත්ම දෙය නම් මෙතෙක් කළ නොහැකිව තිබුනේ යයි සැළකුණු උපාය විධික‍්‍රම අනුගමනය කරමින් නව ප‍්‍රශ්න අසමින් ඒවාට නිර්මාණාත්මක පිළිතුරු සෙවීමයි. මෙම ව්‍යාපාරය පිළිබඳව නයෝමි ක්ලයින් පවසන්නේ,

ඔබගේ ව්‍යාපාරය කෙතරම් විශාලදැයි දැනගන්නා තෙක් ඔබට කෙතරම් විශාල සිහින දකින්න හැකිදැයි දැනගන්නට බැහැ. . . මෙවැනි ව්‍යාපාරයක් ඇත්තෙන්ම මෙම ක‍්‍රමයටම විරුද්ධව යන්නක්–මේ අය ඩිමොක‍්‍රටික් පක්ෂය මත සිය සියලූ බලාපොරොත්තු තබා බලයේ සිටින එක් පුද්ගලයෙකු වෙනස් කිරීමෙන් සියල්ල හරියාවි යයි සිතූ අය බව ඔබ දන්නවා–දැන් ඔවුන් ලූහු බඳින්නේ සමස්ත ක‍්‍රමයම. මෙබඳු පැතිරුණු සහ සංකීර්ණ ක‍්‍රමයක් වෙත බලපෑම් එල්ල කළ හැක්කේ කෙසේ ද යන්න කිසිසේත්ම පැහැදිලි කාරණාවක් නෙවෙයි . . . ගොවිතැන පිළිබඳ ඉතාමත් අනර්ඝ කවියෙකු වූ, කැන්සාස් හි ලෑන්ඞ් ඉන්ස්ටිටියුට් පවත්වාගෙන යන වෙස් ජැක්සන් කියන විදිහට, ඒ, පිළිතුරු නොමැති ප‍්‍රශ්න ඇසීමට ඇති අපගේ ධෛර්යයි. ලිබර්ටි ප්ලාසා හි උත්කර්ෂවත් විවෘත අවකාශය මට නියෝජනය කරන්නේ එයයි. මිනිසුන් ඒ ප‍්‍රශ්න අසමින් සිටිනවා; විශාල සිහින දැකීමට තමාටම අවස්ථාව දෙමින් සිටිනවා. (නයෝමි ක්ලයින් ඩිමොක‍්‍රසි නව් සමඟ සංවාදයකදී)

මෙම නව සමාජ ව්‍යාපාරය වෙත පියනැගීමෙදී බිහිවූ අරගලයේ මූලික ලක්ෂණ කිහිපයක් පහත සාකච්ඡා කරමු:

1. වඩා සාධාරණ ලෙස සම්පත් බෙදී යන, සියලූ දෙනාගේම ආර්ථික, දේශපාලනික, සහ සංස්කෘතික අයිතිවාසිකම් වෙනුවෙන් පෙනී සිටින, පරිසර හානියට එරෙහි, වෙනස් ලෝකයක් බිහි කිරීම යනු කළ හැකි දෙයක් ය යන විශ්වාසයෙන් ක‍්‍රියාත්මක වන ව්‍යාපාරයක් වීම.
2. නායකයෙකු නොමැති, තනි දේශපාලනික පක්ෂයකින්, කණ්ඩායමකින්, හෝ මතවාදයකින් පාලනය නොවන, ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදය භාවිතාවට යෙදීමේ නිර්මාණාත්මක ක‍්‍රම වර්ධනය කරන ව්‍යාපාරයකි.
3. දීර්ඝ කාලයක් පුරා සිදු කරන ලද සංවිධානාත්මක ව්‍යාපාරයන්ගේ ක‍්‍රියාත්මක වීම තුළින් මතු වීම.
4. වැඩි වශයෙන් තරුණ ජනයාගේ මූලිකත්වයෙන් ආරම්භ වූ, පසුව විවිධ වයස් කාණ්ඩවල සහ විවිධ වෘත්තීන්හි නියැලෙන පුද්ගලයන්, කම්කරුවන්, ගුරුවරුන්, සෞඛ්‍ය සේවකයන්, ආරක්ෂක හමුදාවල නියුතු පුද්ගලයන්ගේ ව්‍යාපාරයක් වීම.
5. සිය සංවිධාන කටයුතු සඳහා අන්තර්ජාලය භාවිතා කිරීම.
6. බහු පෙරමුණුවල ක‍්‍රියාත්මක වන ව්‍යාපාරයක් වීම.
7. බහුඋපක‍්‍රමික ව්‍යාපාරයක්වීම.
8. සමාජයේ බහුතර සාමාජිකයන්ගේ සහයෝගය ලබන හා ඔවුන්ගේ ප‍්‍රශ්න ආමන්ත‍්‍රනය කරන පුළුල් ජන පදනමක් සහිත ව්‍යාපාරයක් වීම.
9. ස්ත‍්‍රී ක‍්‍රියාකාරිකයන් මෙම ව්‍යාපාරයේ සංවිධායකයන් ලෙස මූලිකත්වය ගැනීම.

(Photo source: www.bukisa.com)

1. වඩා සාධාරණ ලෙස සම්පත් බෙදී යන, සියලූ දෙනාගේම ආර්ථික, දේශපාලනික, සහ සංස්කෘතික අයිතිවාසිකම් වෙනුවෙන් පෙනී සිටින, පරිසර හානියට එරෙහි, වෙනස් ලෝකයක් බිහි කිරීම යනු කළ හැකි දෙයක් ය යන විශ්වාසයෙන් ක‍්‍රියාත්මක වන ව්‍යාපාරයක් වීම: මෙම ගෝලීය අරගලය දියත් වන්නේ ස්ථානීය ගැටළුවලට එරෙහිව වුව ද සමස්තයක් ලෙස ගෝලීයව සැලකූ කල එය මූලික වශයෙන් නව ලිබරල්වාදයට එරෙහිව සංවිධානය වෙයි. එහි මූලික සටන් පාඨ වන්නේ ආර්ථික සහ දේශපාලනික සාධාරණත්වයයි.
2. නායකයෙකු නොමැති, තනි දේශපාලනික පක්ෂයකින්, කණ්ඩායමකින්, හෝ මතවාදයකින් පාලනය නොවන, ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදය භාවිතාවට යෙදීමේ නිර්මාණාත්මක ක‍්‍රම වර්ධනය කරන ව්‍යාපාරයකි. මෙහිදී කලින් සාදා නිමකරන ලද වැඩපිළිවෙළකට හෝ වැඩසටහනකට අනුව නොව, පොදු සාකච්ඡා, එකඟතා, ඡන්ද විමසීම්, පොදු සමුළු ආදිය තුළ තීරණ ගැනේ. මීට අමතරව බැලූ බැල්මට පුද්ගලික තලයේ සංවිධානය වන්නාක් සේ පෙනෙන, එහෙත් ඇත්ත වශයෙන් ම නිර්මාණශීලී කණ්ඩායම් වෙනස් සහ විවිධ උපක‍්‍රම අරගලය තුළදී වර්ධනය කරනු දැකිය හැකි ය. කේන්ද්‍රීය පක්ෂයකින් හෝ කන්ඩායමකින් පාලනය නොවන නිසා විස්තාරිත සහ තිරස්මය සංවිධාන ව්‍යුහයකින් හෙබි මෙම ව්‍යාපාරය තුළ සම්ප‍්‍රදායික සංවිධාන විධි ක‍්‍රමතුළ දැකිය නොහැකි උපක‍්‍රමික බහුවිධත්වයක් සහ නිර්මාණශීලී මැදිහත්වීම් ගණනාවක් දැකිය හැකි ය.
3. දීර්ඝ කාලයක් පුරා සිදු කරන ලද සංවිධානාත්මක ව්‍යාපාරයන්ගේ ක‍්‍රියාත්මක වීම තුළින් මතු වීම: වර්තමාන ගෝලීය විප්ලවය එක් රැයකින් හෝ සුළුතර පිරිසක් විසින් සංවිධානය කරන ලද්දක් නොවේ. ඊජිප්තු විප්ලවය පිළිබඳව කරන පුරෝකථනයකදී අදහස් දක්වන මෝනා එල්ටහාවි ඊජිප්තුවේ සිදුවීමට නියමිත විප්ලවයට හේතු විය හැකි මූලික කරුණු දෙක වශයෙන් පෙන්වා දෙන්නේ ෆේස්බුක් සහ වෙනත් අන්තර්ජාල වෙබ් අඩවි සහ පිටු හරහා තරුණ ජනයා සංවිධානය වීම සහ ඊජිප්තුව තුළ වීථි විරෝධතා යළි ආරම්භ කිරීම ය (එලටහාවි මෙම පුරෝකථනය කළේ ඊජිප්තු විප්ලවයට වසර තුනකට පෙර, එනම් 2008 දී ය).

අනෙක් අතින් මෙම නව විප්ලවයේ මූල බීජයන් අපට සැපටිස්ටා ව්‍යාපාරය තුළ හඳුනාගත හැකි ය. 1994 දී චියාපාස් ප‍්‍රදේශය ආක‍්‍රමණය කිරීම සඳහා ඇමරිකා එක්සත් ජනපදයේ සහය ඇතිව මෙක්සිකානු හමුදාව සූදානම් ව සිටිය දී, ආක‍්‍රමණයට පෙර දින සැපටිස්ටාවරුන් ආක‍්‍රමණය පිළිබඳව අන්තර්ජාලය හරහා ලොවම දැනුවත් කළ හ. සැබෑ කාලය තුළ විප්ලවය පිළිබඳ විස්තර ලෝකයට ප‍්‍රචාරය කිරීම නිසා ලොව පුරා මෙම ආක‍්‍රමණය එරෙහි විශාල විරෝධතාවක් නැගී අවේ ය. සාමාන්‍යයෙන් සාම්ප‍්‍රදායික මාධ්‍යවලින් නිහඬ කරවනු ලබන ඔවුන්ගේ හඬවල් සහ මෙම අරගල පිළිබඳව පතුරුවන විකෘතිකරන ලද තොරතුරුවලට විරුද්ධව විදග්ධ ලෙස නව තාක්ෂනික මෙවලම් නිර්මාණශීලී ලෙස අරගලයට එක් කර ගන්නා ලදි. එමෙන්ම තනි නායකත්වයකින් තොර පුළුල් ජනපදනමක් සහිත ව්‍යාපාරයක් ලෙස ක‍්‍රියාත්මක වීම සැපටිස්ටාවරුන්ගේ විශේෂත්වයයි.

ලෝක වෙළඳ සංවිධානයට එරෙහිව ක‍්‍රියාත්මක වූ ගෝලීයකරන විරෝධී විරෝධතා ව්‍යාපාර, ආජන්ටිනාවේ ආර්ථික අර්බුධය හමුවේ ආජන්ටීනියානු ජනයා විසින් කරන ලද තිරස් සංවිධානය වීම් ආදිය මෙම විප්ලවයේ ක‍්‍රමික විකාශනයක් ලෙස දැකිය හැකි ය. එමෙන්ම, පසුගිය වසර කිහිපය තුළ අවිහිංසාවාදී ඍජු-අභිමුඛවීම් සටන් ක‍්‍රම (non-violent direct action) නිර්මාණාත්මක ලෙස වර්ධනය කිරීම, මෙම සටන්ක‍්‍රම පිළිබඳව පුහුණුව ගෝලීය ලෙස සමාජ ක‍්‍රියාකාරිකයන්ට ලබා දුන් විවිධ සංවිධාන ආදි ය ද, දීර්ඝ කාලයක් පුරා ඇෆ්ගනිස්ථානයේ ස්ත‍්‍රී සංවිධාන ගෙන ගිය සරණාගතයන්ට සහන සැපයීමේ ව්‍යාපාර සහ වීථි විරෝධතා,, 2009 ඉරාන නැගිටීමේ දී සෙලියුලර් දුරකථන වීඩියෝ හරහා අරගල පිළිබඳ දැනුවත්කිරීමේ ව්‍යාපාර ආදී බොහෝ ව්‍යාපාර  මෙම ක‍්‍රමික විකාශනයේ පුරුක් ය.

මේ අර්ථයෙන් ගත් කළ, වර්තමාන ගෝලීය විප්ලවය යනු තනි රටක හුදෙකලා සිදුවීම් නොව උපාය උපක‍්‍රම අතින් ද, සටන් පාඨ අතින් ද, ඒවායින් නියෝජනය වන ජනපදනම අතින් ද එකිනෙක හා සම්බන්ධිත ය; අස්මා මහ්ෆූස් බඳු ජනප‍්‍රිය චරිත පමණක් නොව, නමින් නොදන්නා බොහෝ සමාජ ක‍්‍රියාකාරිකයන් පිරිසක් පාර-දේශසීමා අරගල අතර දැනුම හුවමාරු කිරීමේ ක‍්‍රියාවළියේ යෙදෙන ආකාරය අපට දැකිය හැකි ය. වෝල් ස්ටී‍්‍රට් අත්පත් කරගැනීමේ ව්‍යාපාරයට සහය දැක්වීමට පැමිනි ස්පාඤ්ඤ ජාතික මොනිකා ලෝපේස් එබඳු ගෝලීය ක‍්‍රියාකාරිනියකි:

මම මොනිකා ලෝපේස්. මගේ වයස 25 යි. මම පුවත්පත් කලාවේදියෙක් සහ ඡායාරූපශිල්පියෙක්. මම ආවේ ස්පාඤ්ඤයේ ඉඳලා. මම විශේෂයෙන්ම ආවේ මෙයට සහභාගී වීමට. අපි අපගේ ව්‍යාපාරය අරම්භ කළේ දැන් මාස හතරකට කලින් මැයි 15 දා. ඒ නිසා මම තීරණය කළා ඇවිත් ඔබට උදව් කරන්න, ඔබලාට උපදෙස් දෙන්න. එතකොට ඔබ අප නාස්ති කළ කාලය නාස්ති නොකොට අපට සිදුවූ වැරදිම යළි කරන්නේ නැති වේවි.

වර්තමානයේ දී යුරෝ ඇමරිකාවේ පමණක් නොව සෙසු ලෝකය පුරාම දකින ජන නැගිටීම් යනු මෙසේ දිගු කලක් දැනුම සහ අත්දැකීම් හුවමාරු කරගැනීම තුළ වර්ධනය වූ ව්‍යාපාරයකි.

4. වැඩි වශයෙන් තරුණ ජනයාගේ මූලිකත්වයෙන් ආරම්භ වූ, පසුව විවිධ වයස් කාණ්ඩවල සහ විවිධ වෘත්තීන්හි නියැලෙන පුද්ගලයන්, කම්කරුවන්, ගුරුවරුන්, සෞඛ්‍ය සේවකයන්, ආරක්ෂක හමුදාවල නියුතු පුද්ගලයන්ගේ ව්‍යාපාරයක් වීම. වෝල් ස්ටී‍්‍රට් අත්පත් කරගැනීමේ ව්‍යාපාරය අදියර ගණනාවකින් වර්ධනය වූ ආකාරය පිළිබඳව ඉම්මෑනුවෙල් වොලස්ටීන් විසින් ඉදිරිපත් කරනු ලබන විග‍්‍රහය හරහා මෙම අරගල බහුජන පදනමක් සහිත පෙරමුණක් දක්වා වර්ධනය වූ ආකාරය අපට තේරුම් ගත හැකි ය:

පළමු අදියරේ දී –පළමු දින කිහිපයේ දී –මෙම ව්‍යපාරයේ සිටියේ වැඩි වශයෙන් තරුණ, නිර්භය පුද්ගලයන් කිහිප දෙනෙකි. ඔවුන්ව මාධ්‍ය විසින් සම්පූර්ණයෙන්ම නොසළකා හැරියා. ඊට පසුව තකතීරු පොලිස් භටයන් කිහිප දෙනෙක් සිතුවා කෲරකම් බිඳක් පෑවොත් විරෝධතා ව්‍යාපාරය කෙළවර වෙනු ඇති කියා. ඔවුන්ව රූප ගත කරනු ලැබූ අතර එය යූ ටියුබ් තුළ වෛරල්ගත වූවා.
එයින් අපව දෙවන අදියර වෙත රැගෙන ආවා — ප‍්‍රචාරය.

දෙවන අදියර-මාධ්‍යවලට තවදුරටත් විරෝධතාකරුවන්ව සම්පූර්ණයෙන්ම නොතකා හැරිය හැකි වුනේ නැහැ. ඒ නිසා ඔවුන් ව පහත් ලෙස, අවමාන ආකාරයෙන් බැහැර කිරීමට උත්සහ කළා. මේ මෝඩ නූගත් තරුණයන් (සහ වයසක ගැහැණුන් කිහිප දෙනෙක්) ආර්ථිකය ගැන මොනවා දන්නවා ද? ඔවුන්ට ධනාත්මක වැඩසටහනක් තිබෙනවා ද? ඔවුන් අතර “විනය” තිබෙනවා ද? මේ විරෝධතා ඉක්මනින්ම දියවී යනු ඇතැයි ඔවුන් කීවා. මාධ්‍ය සහ බලයේ සිටින අය තේරුම් නොගත් දෙයක් නම් (ඔවුන් නම් කිසිවිටෙක් යමක් ඉගෙන ගන්නේ නැති හැඩයි)  මෙම විරෝධතාවයේ තේමාව පුළුල් ලෙස අනුනාද වන බවයි. එය ඉක්මනින්ම පැතිරුණා. මීට සමාන ”අත්පත් කරගැනීම්” නගරයෙන් නගරයට ඇති වූවා. රැකියා විරහිත පනස් වියැති පුද්ගලයන් ඊට එක්වුනා. ජනප‍්‍රිය තරු ද එක්වුනා. වෘත්තීය සමිති ද එක්වුනා.AFL-CIO වෘත්තීය සමිතියේ සභාපති පවා. ඇමරිකා එක්සත් ජනපදයෙන් පිටත මාධ්‍ය විසින් මෙම සිදුවීම් වාර්තා කිරීමට පටන් ගත්තා. ඔවුන්ට අවශ්‍ය කුමක්දැයි ඇසූ විට ඔවුන් ”යුක්තිය” යනුවෙන් පිළිතුරු දුන්නා. වැඩි වැඩියෙන් ජනයාට මෙය අර්ථවත් පිළිතුරක් ලෙස හැඟුනා.

මෙය අපව තුන්වැනි අදියර වෙත රැගෙන ගියා  — සුජාතභාවය. කිසියම් ආකාරයක කීර්තියක් සහිත බුද්ධිමතුන් ”වෝල් ස්ටී‍්‍රට්”මත ප‍්‍රහාරයට කිසියම් සාධාරණබවක් ඇතැයි යෝජනා කිරීමට පටන් ගත්තා. මධ්‍යස්ථවාදී නම්බුකාරබවේ ප‍්‍රධාන කටහඬ වූ නිව් යෝක් ටයිම්ස් පුවත්පත ඔක්තෝබර් 8 වැනි දින කතුවැකියකින් විරෝධතාකරුවන් සතුව ඇත්ත වශයෙන්ම “පැහැදිලි පනිවිඩයක් සහ නියත ප‍්‍රතිපත්ති පිළිබඳ යෝජනා” ඇති බවත්, මෙම ව්‍යාපාරය හුදු “තරුණ නැගිටීමකට වඩා යමක් බවත්,” ප‍්‍රකාශ කර සිටියා. නිව් යෝක් ටයිම්ස් පුවත්පතේ තව දුරටත්  “සීමාන්තික ආර්ථික විෂමතාවය යනු අකර්මණ්‍ය ආර්ථිකයක ප‍්‍රධාන ලකුණක්. එය නිෂ්පාදනීය ආයෝජනය තරමටම සමපේක්ෂණය, උගුල්ලා ගැනීම, සහ රාජ්‍ය සහයෝගය විසින් පේ‍්‍රරණය වන්නක්” යනුවෙන් සඳහන් විය. ටයිම්ස් පුවත්පතේ හැටියට මෙය සැර භාෂාවක් විය. ඊටත් පසුව ඩිමොක‍්‍රටික් පක්ෂයේ කොංග‍්‍රස් ව්‍යාපාරයේ කමිටුව පක්ෂ ආධාරකරුවන්ගෙන් “මම වෝල් ස්ටී‍්‍රට් විරෝධතා සමඟ” යනුවෙන් ප‍්‍රකාශ කිරීමට පෙත්සමක් සංසරණය කරන ලදි.

ව්‍යාපාරය ගරුකටයුතු තත්වයක් අත්පත් කරගෙන ය. ගෞරවනීයබව සමඟම අනතුර ද ළඟා විය— හතර වැනි අදියර. ජනප‍්‍රිය වන විශාල විරෝධතා ව්‍යාපාර සාමාන්‍යයෙන් ප‍්‍රධාන අනතුරු දෙකකට මුහුණ දෙයි. එකක් නම් වීථිවල සැළකිය යුතු දක්ෂිණාංෂික ප‍්‍රති-විරෝධතා සංවිධානය වීමයි. දැඩිමතධාරී (සහ ඉතා ශූර) රිපබ්ලිකන් කොංග‍්‍රස් නායක එරික් කැන්ටර් දැනටමත් ඒ සඳහා කැඳවීමක් කර ඇත. මෙබඳු ප‍්‍රති-විරෝධතා බෙහෙවින් කෲර විය හැකිය. වෝල් ස්ටී‍්‍රට් අත්පත් කරගැනීමේ ව්‍යාපාරය මෙයට සූදානම්ව එයට මුහුණ දෙන්නෙ සහ එය පාලනය කරන්නේ කෙසේද යන්න ගැන පෙර සූදානමක් ඇති කරගත යුතුයි.
එහෙත් දෙවන සහ වඩාත් බරපතල තර්ජනය පැමිණෙන්නේ ව්‍යාපාරයේ සාර්ථකත්වය තුළිනි. එය විසින් වඩ වඩාත් සහයෝගය දිනා ගන්නා විට, එය විසින් ක‍්‍රියාකාරී විරෝධතාකරුවන් අතර අදහස්වල බහුවිධත්වය උත්සන්න කරනු ඇත. සාමාන්‍යයෙන් වන්නා සේම මෙහිදී ගැටළුව වන්නේ ඔළු හයක් ඇති දිය මකරෙකු වන උවමනාවට වඩා පටු පදනමක් සහිත ඇදහිලි කල්ලියක් වීම (cult) සහ උවමනාවට වඩා පුළුල් නිසා තවදුරටත් දේශපාලනික සංගතභාවයක් නොමැති දියසුළියක් වීම අතර තෝරා ගැනීමක් කරන්නේ කෙසේ ද යන්නයි. මේ එක් අන්තයකට හෝ නොයන්නේ කෙසේ ද යන්න ගැන සරල සූත‍්‍ර නොමැති ය. එය ඇත්තෙන්ම දුෂ්කර ය.

අප වොලස්ටීන්ගෙන් මෙම දීර්ඝ උපුටා දැක්වීම කළේ මෙම ව්‍යාපාරයේ ක‍්‍රමික නැගීම, එහි පදනම ගොඩනැගීම සහ එය මුහුණ දෙන අභියෝග පිළිබඳව කෙටි හැඳින්වීමක් කිරීමට ය. මෙම ගෝලීය විප්ලවයේ ඉතිරි ලක්ෂණ පිළිබඳව මීලඟ ලිපියෙන් සාකච්ඡාකිරීමට අපි බලාපොරොත්තු වෙමු.

ප‍්‍රභා මනුරත්න – බුද්ධික බණ්ඩාර

Prabha Manuratne – Buddika Bandara

ටහ්රීර් චතුරශ‍්‍රයේ සිට වොල්ස්ටී‍්‍රට් දක්වා විප්ලවයේ ගිනිසිළු. From Tahrir Square To Wall Street

ගිනිසිළුව අවුලූවාලූ ගිනි පුපුර කුමක්දැයි යන්න සැබවින්ම එතරම් වැදගත් නැත. ගින්න ඇරඹී ඇත.
ඉම්මෑනුවෙල් වොලස්ටීන්

නිව් යෝක් හි බෆලෝ නගරයේ යුද්ධයට සහ ආර්ථික පීඩනයට එරෙහිව විරෝධතාවයේ යෙදෙන පිරිසක්.

80 දශකයේ දී ඇමරිකානු ජනාධිපති රොනල්ඞ් රේගන් ලතින් ඇමරිකානු රටවල් තුළ සැඟවුණු යුද්ධයක් ක‍්‍රියාත්මක කරමින් සිටියේ ය. මෙයට එරෙහිව ක‍්‍රියාත්මක වූ ඇමරිකානු ජාතිකයෙකු වූ බ‍්‍රයන් විල්සන් නව අරගලයක පූර්ව ස්වරූප අපට පැහැදිලි කරයි. සැන්ඩිනිස්ටාවරුන්ට එරෙහි කොන්ට‍්‍රා භටයන්ට යැවෙන ආයුධ කෝච්චියක් නැවැත්වීමට රේල් පීලි අතර පද්මාසනයෙන් හිඳගත් විල්සන් ගේ සිරුර මතින් කෝච්චිය සාමාන්‍යයෙන් ධාවනය වනවාට වඩා පස් ගුණයක්  වේගයෙන් ධාවනය විය.

සිය නිකරගුවානු සහෝදරයන්ගේ නිදහස වෙනුවෙන් තම දෙපා පූජා කළ විල්සන්, එදා පටන් අදවන තෙක් ලොව පුරා ජනතා අරගලවලට දායකත්වය දක්වමින් ක‍්‍රියාකාරී වෙයි. වියට්නාම් යුද්ධයේ මැරීන් භටයෙකු ලෙස සේවය කළ කාලයේ බ‍්‍රයන් විල්සන් ට ලැබුණු එක් රාජකාරියක් නම් සතුරු “ඉලක්ක” කෙරෙහි එල්ල කරන ලද බෝම්බ සහ නාපාම් ප‍්‍රහාර පිළිබඳව සොයා බැලීමයි. සිය රාජකාරිය ඉටු කිරීමට ගිය විල්සන් (ඔහු ඒ වන විට සම්ප‍්‍රදායවාදී අදහස් දැරූ අතර කොමියුනිස්ට් විරෝධියෙකු ද විය.)  දුටුවේ මේ “ඉලක්ක” යනු අන් කිසිවෙක් නොව වියට්නාම් සිවිල් ජනයා, විශේෂයෙන් ස්ත‍්‍රීන් හා දරුවන් බවයි.

මෑතකදී ඩිමොක‍්‍රසි නව් වැඩසටහනෙහි සංවාදයකට එක්වෙමින් ඔහු කියා සිටියේ තමා යුද්ධයක වැරදි පැත්තේ සටන් කරන බව ඔහු එදා තේරුම් ගත් බවයි. ඊටත් වසර දාහතකට පසු 1987දී විල්සන්ගේ දෙපා ඒ කෲර ඝාතන තැත නිසා අහිමි විය. එහෙත් වියපත් ඔහුගේ මුහුණ සහ අහිමි වූ දෙපා අතරින් මතුවන ඔහුගේ සටන්කාමී ජවය ඔහු වෝල්ස්ටී‍්‍රට් අත්පත් කරගැනීමේ ව්‍යාපාර හතක් වෙත රැගෙන ගියේ ය. නිව්යෝක් අත්පත් කර ගැනීම පිළිබඳව ඔහු මෙසේ කියයි:

මා එහිදී ඔවුන්ට (වෝල් ස්ටී‍්‍රට් විරෝධතාකරුවන්ට ) කීවා සමහර විට මෙය සිරස් පාලන ව්‍යුහ වෙනුවට තිරස් විප්ලවයක ආරම්භයක් බව; එම ආරම්භය යටහත් කීකරුබවෙහි දීර්ඝ ඉතිහාසයේ කඩ ඉමක් වනු ඇති බව. . . ධූරාවළින්ට කීකරු වීම ඉතාම අස්වාභාවික, අහිතකර, සහ භයානක දෙයක්. එ් නිසා මා දකින්නේ තිරස්වාදය, එනම් ආජන්ටිනියානුවන් සහ සැපටිස්ටාවරුන් “තිරස් සමාජය”ලෙස හඳුන්වන දෙය සිරස් ජාතික රාජ්‍යයක ජීවත් වනවාට වඩා බෙහෙවින් බලාපොරොත්තු ඇති කරන සුළු බවයි. (බ‍්‍රයන් විල්සන්, ඩිමොක‍්‍රසි නව් සමඟ සංවාදයකදී 2011 ඔක්තෝබර් 28 )

2005 ඒකාබද්ධ මැයි දින සංස්කෘතික සාමූහිකය විසින් සංවිධානය කරන ලද මැයි දින පා ගමන

බ‍්‍රයන් විල්සන්ගේ උදාහරණය අප මෙහිදී මතු කළේ ඔහු බඳු අප නමින් නොදන්නා දස් ගණනක් මිනිසුන් ස්වාර්ථය සහ පුද්ගලිකවාදය වෙනුවට සාමූහිකය සහ මනුෂ්‍ය ගෞරවය වෙනුවෙන් ක‍්‍රියාත්මක වන බවයි. මෙබඳු පුද්ගලයන්ගේ සටන් බොහෝ විට සම්ප‍්‍රදායවාදී වාමාංශික කොටස් දකින්නේ හුදෙකලා අරගල වශයෙනි.

එහෙත් ඇත්ත වශයෙන් නම්, සංවිධිත දේශපාලනික පක්ෂ සිය බල ව්‍යාපෘතීන් අරමුණු කරගෙන පවතින පාලන රජයයන් සමඟ අශුද්ධ සන්ධානවලට යන අතරතුර, පොතේගුරුවාදී මාක්ස්වාදයක ගිලී මිනිසුන් සිය නිදහස වෙනුවෙන් කරන අරගල මගහැර “සැබෑ පක්ෂය” නිර්මාණය කරගැනීමට වෙහෙසෙන අතරතුර, බැලූ බැල්මට හුදෙකලා ලෙස පෙනෙන මෙබඳු ක‍්‍රියාකාරිකයන් විසින් කළහැකි දේ කුමක්ද හා කළ යුත්තේ කුමක් ද යන්න පිළිබඳ නිර්වචනය වෙනස් කර ඇත. මාක්ස්වාදී ලේබලය අලවාගෙන සංවිධිත මාක්ස්වාදී පක්ෂවල නිල ක‍්‍රියාකාරිකයන් නොවුව ද බදියු “කොමියුනිස්ට් උපන්‍යාසය” යනුවෙන් හඳුන්වන දෙය සිය භාවිතාව තුළ ජීවමාන කරන මෙබඳු ක‍්‍රියාකාරිකයන්, බුද්ධිමතුන්. මාධ්‍යවේදීන්, කලාකරුවන් අපට හමුවන්නේ පුස්කෑ පොත්පිටු අතර නොව අරගලය තුළ ය.

ඔවුන් ඒ අරගලයේ ජීවයයි. සීතල යුද්ධය පුරාත්, ඉන් අනතුරුව එළැඹුනු නවලිබරල් ධනවාදයේ තාවකාලික එහෙත් ඇඟහිරිවැටෙන උත්කර්ෂය පුරාවට සැබෑ මනුෂ්‍ය ගෞරවය ආරක්ෂා කළෝ ඔවුහු ය.

අසූ වියේ පසුවන ඊජිප්තු ලේඛිකා නවාල් එල් සදාවි ටහ්රීර් චතුරශ‍්‍රයට පැමිණෙන විට ඇය දුර්වල මැහැල්ලක නොව නව පරපුරට අයෝමය ශක්තියකි. වසර දෙකකට අධික කාලයක් ඉරාන සිරගෙදරක ගතකොට මෑතකදී නිදහස ලැබූ ෂේන් බවර් සහ ජොෂ් ෆටාල් ලොව පුරා, විශේෂයෙන් ගුවන්ටනාමෝ බේ හි සිරකරුවන්ගේ අයිතිවාසිකම් ගැන කතා කරන විට ඔවුන් පොදු මනුෂ්‍යත්වයේ භාෂාවක් වර නඟයි. ඇලිස් වෝකර් මෙම භාෂාව “ගොළුබව ජයගැනීම” යනුවෙන් හඳුන්වයි.

මැයි දිනය, 2010: නිව් යෝක් හි බෆලෝ නගරයේ දී සැමරූ විරෝධතාව

2006 වර්ෂයේ දිනයක එක්තරා සුවිශේෂ පුද්ගලයෙක් කැන්සාස් ප‍්‍රාන්ත විශ්ව විද්‍යාලයට පැමිණියේ ය. කළු ගමන් බෑගයක සී ඞී, පොත් කිහිපයක්, බයිසිකල් ලොක් සහ දම්වැල්, ප්ලාස්ටික් බට ආදිය ද, Occupation Wall යනුවෙන් ලියූ පලස්තීන අරගලයට සහයෝගය දක්වන ටී ෂර්ට් කිහිපයක් ද මෙම ගමන් මළුවේ විය.

ඔහු පැමිණ සිටියේ අවිහිංසාවාදී විරෝධතා පැවැත්වීමේ දී භාවිතා කළ යුතු උපක‍්‍රම, එක් අයෙකු තනිවම අත්අඩංගුවට ගත නොහැකි වන පරිදි මිනිස් දම්වැල් සාදන ආකාරය, පොලීසිය විසින් පහර දෙන විට වේදනාව අවම වන සේ බිම හිඳ ගන්නා ආකාරය, ඇදගෙන යාමට නොහැකි වන සේ  ඇඟ දරදඬු කරගන්නා ආකාරය ආදී විවිධ උපාය විධික‍්‍රම පිළිබඳව වැඩමුළුවක් පැවැත්වීමට ය.වැඩමුළුව අවසානයේ ඔහු එයට සහභාගි වූ අයට ඔහු ගෙනා පලස්තීනය පිළිබඳ ටී ෂර්ට් ද, විරෝධතා සංගීතය සහිත සී ඞී තැටි කිහිපයක් ද විකුණා, සිය අඩුම කුඩුම යලි බෑගයේ පටවාගෙන යන්න ගියේ ය.

මෑතක දී කයිරෝවේ සිදුවූ ජන අරගල අතරතුර සහ දැනට ක‍්‍රියාත්මකවන වොල් සීටී‍්‍රට් අත්පත්කරගැනීමේ ව්‍යාපාරය පිළිබඳව පළවූ වාර්තා දුටු විට, අපට මේ වැඩි කලබලයක් නැති නිර්නාමික මිනිසා සිහි විය. සාත්‍රේ සිට ජිජැක් දක්වා මාක්ස්වාදී බුද්ධිමතුන් ධනවාදයට අභියෝග  කළ හැකි එකම සාර්ථක උපකරණය ලෙස හිංසාකාරී අරගල හඳුනා ගන්නා අතරතුර, වසර දහයකටත් වැඩි කාලයක් ලෝකය පුරා ක‍්‍රියාත්මක වූ මෙබඳු නිර්මානශීලී බහුඋපක‍්‍රමිකවාදී අරගලවල හිනිපෙත්තට අද ගෝලීය විප්ලවය පැමිණ ඇත.

එම විප්ලවය ගෝලීය යැයි හැඳින්වීමට අප පසුබට නොවිය යුතු ය. අපගේ කොරියානු ජාතික මිතුරියක සිය ෆේස් බුක් පිටුවේ සඳහන් කළ පරිදි ”පාරජාතික ප‍්‍රාග්ධනය තරමටම විප්ලවය ද ගෝලීයකරණය වී ඇති බව කොරියානු ජාතිකයන් අතර ඔවුන්ගේ වෝල් ස්ටී‍්‍රට් අල්ලා ගැනීමේ අරගලයක් මතුවීමෙන් පෙනේ.”

2005 කළු ජූලිය සැමරූ ”නිදහස සඳහා සාමය” වැඩසටහනෙහි නාට්‍ය දර්ශනයක්

අපගේ මෙම සටහනට නිමිත්ත වන්නේ වසර දහයක් පමණ කාලයක් තුළ ලෝකය පුරා විටින් විට මතුවී යලි මැකී ගිය බහුඋපක‍්‍රමිකවාදී අරගලවල වර්තමාන මතු වීම  හා ඒ හරහා දැන් දැන් දිස්වන ගෝලීය විප්ලවයක පෙර සළකුණු ය. විවිධ භූගෝලීය කලාපවල සහ බහුවිධ දේශපාලනික පෙරමුණු තුළ මතුව ආ මෙම විප්ලවය පිළිබඳ සංවාදය ද, සංවිධාන ආකාරයන් පිළිබඳ නව සිතා බැලීම් ද, ඊටත් වඩා එයින් මතුවන පරමාදර්ශ සහ ජීවන කතා පුවත් අරගලය සඳහා මහත් උත්පේ‍්‍රරණයක් සහ අනුප‍්‍රාණයක් සපයනවා පමණක් නොවේ; ඒවා අප නිරතවන බෙහෙවින්ම ස්ථානීය අරගලයක් පවා ගෝලීය අරගලයක කොටසක් බව අපට පසක් කරයි.

අප ඉදිරියේ දී මෙම සටහන පුරා සාකච්ඡාවට ලක් කරන්නේ එබඳු කතා, සිදුවීම්, සහ ඒ තුළින් මතුවන අරගලයේ චිත‍්‍රයයි. මීලග සටහනින් අප මෙම විප්ලවවල මෑතකාලීන නැගී ඒම්වල ස්වරූපය සහ ඒවායේ ඉල්ලීම් පිළිබඳව ද එම අරගලවලින් අත්පත් කරගන්නා ලද ජයග‍්‍රහණ ද කෙරෙහි අවධානය යොමු කරමු. එමෙන්ම මෙම අරගලයන්ගේ පොදු හා මූලික ලක්ෂණ මොනවාදැයි සාකච්ඡා කරමු.

ප‍්‍රභා මනුරත්න සහ බුද්ධික බන්ඩාර

Prabha Manuratne and Buddika Bandara

රිචඩ් සහ විජයගේ මතකය වෙනුවෙන්

1988 පෙබරවාරී 16 දින ඝාතනය කරන ලද විජය කුමාරතුංග සහ 1990 පෙබරවාරි 18 දින ඝාතනය කරන ලද රිචඞ් ද සොයිසා යන ප‍්‍රයාපිත කලාකරුවන්ගේ මතකය වෙනුවෙන්.

වන මෘග සාදය -රිචඞ් ද සොයිසා

( මෙය තේරුම් ගැනීමට තරම් වැඩුනු දිනෙක දිමිති‍්‍ර වෙත)

“ඇඳ දෙන්න මට සිංහයෙක්.”
ඉතින් සිතුවම් කරමි
කම්මැළි කරුණාබර මෘගයෙක් . . .
කසාවන් වර්ණයෙන්.

“සපාවිද මූ?”
“සමහර විට,
තරහගියහම විතරක්–
උගේ වලිගයෙන් ඇද්දොත්
එහෙම නැත්තම් කීවොත් ඌ නිකම්ම නිකම් පූසෙක් කියා”
එහෙත් වැඩිපුර අලස, හීලෑ
අතීතාභිමනයේ හිරු රැස් තපිමින් සිටින.

(පිටත හිරුරැස් යන්තමින් අඳුරු වන්නා සේ ය.
ඈතින් ඇසෙයි ගෙරවුමක්,
දිගු ගැඹුරු නින්දකින් අවදි කරවනු ලැබ
කිපුණු අභිමානවත් සිංහ රංචුවක් බඳු)

අනතුරුව.
“ඇඳ දෙන්න මට කොටියෙක්.”
ජිම් කෝබේ ගේ කතාවල, බ්ලේක්ගේ කවිවල
වනසතෙකුගේ ප‍්‍රතිරූපයක්
මා සිතෙහි පිය නඟයි,
ගිනිගත් සොබාදහමෙහි තරවටුව,
රන්පැහැය මත කාලවන් රේඛා තීරු.

“අඳින්න.”
හැරී ඔබ අදියි තුවක්කුව මා දෙසට
පෙන්වන්නට මෙන්  තුන් වියැති ඔබත්
දන්නා බව බලයෙහි බලය
කොකා ගස්සනවිට ඔබ තකතීරු සෙල්ලම් තුවක්කුවේ
මුළු නිරයම අවදි වෙයි: එක්වනම අහස් කුස
පිරීයයි දුමාරයෙන්, තැඹිලි පැහැ ගිනි දළුවලින්.

එහෙත් නැත මෙහි කොටි

ඇත්තේ සිංහයන් පමණකි.

සහ ඔවුන්ගේ හිවළුන්
සිහ නදෙහි ගිගුරුමෙන් උමතු වී
දස අතම උමතු බව පතුරමින්
හතිලමින් දිව යමින් සිටින’ තුර
මා සමිඳු ඇත්රජ
පැද්දෙමින් හෙමිහිට ලතා මණ්ඩප තුරු සෙවනෙහි
රැළි නගා සිය මහලූ දෙබැම, කල්පනා කරමින් සිටියි
පිළිස්සේදැයි සුමුදු දෙපා
මේ වන උදම් ගිනි රැළි නිවීමට පිටතට සක්මන් කළොත්.

“තුවක්කුව බිම තබා හොඳට හිටියොත්
අඳින්නම් මම අලියෙක්,
ඔබ තේරුම් ගත යුතු අමුතු සතෙක්.”

බලන්න එපා ජනේලයෙන්,

පාර කෙලවර සාදයක්
ගිනිමැළ, ගිනිකෙළි, ඔවුන් ගිනි තබනවා–
නෑ කොටියෙක් නෙවෙයි, වැදගැම්මකට නැති පූසෙක්.

ජූලි 25 ,1983. කොළඹ.

අනුවර්තනය – ප‍්‍රභා මනුරත්න සහ බුද්ධික බන්ඩාර

Prabha Manuratne and Buddhika Bandara

රිචඞ් ද සොයිසා විසින් රචනා කරන ලද  “Animal Crackers” නම් පද්‍යයෙහි අනුවර්තනයකි. 1990 පෙබරවාරි 18 දින කෲර ඝාතකයන් අතින් මරණයට පත් කරනු ලැබූ ඔහු කවියෙක්, රංග ශිල්පියෙක්, නිවේදකයෙක්, මානව හිමිකම් ක‍්‍රියාධරයෙක් සහ අද්විතීය ගණයේ බුද්ධිමතෙක් විය. ඔහුගේ පද්‍යයන්හි දේශපාලනික තේමාවන් ද, ඔහුගේ සමලිංගික අනන්‍යතාවය විෂද කරන භාවාත්මක තේමාවන් ද දැකිය හැකිය. ඉංග‍්‍රීසි භාෂාවෙන් ඔහු ලියූ පද්‍යවල සිංහල පරිවර්තන ඇත්තේ ම නැති තරම් ය. හුදු ජනප‍්‍රිය දේශපාලනයට අනුව යමින් මියයන පුද්ගලයන්ගේ මතකය, ඔවුන්ගේ චින්තනයෙන් වියුක්ත කර සැමරීම වෙනුවට මියගිය පුද්ගලයකු හට දැක්විය හැකි ඉහළම ගෙෘරවය වන්නේ ඔහුගේ හෝ ඇයගේ සිතුවිලි ජීවමානව පවත්වාගැනීම බව අපි සිතමු.

කලාවේ නවාතැන්පලෙන් සමුගත් තවත් එක් මගියෙක් – එච්.එ් පෙරේරා


ජනකරළිය ජංගම රගහළ

කලාව යනු උන්මන්තකභාවය කරා අප යන ගමනේ අවසාන නවාතැන්පල වැනිය. සමහරු මෙතනට දුක් සෝ සුසුම් මැද පැමිණෙති. සමහරු මෙතනට ප‍්‍රීතියෙන් ඔදවැඞී පැමිණෙති. සමහරු මෙතැනට තනි තනිව පැමිණෙති. තවත් සමහරු මෙතැනට ජාතීන් ලෙස පැමිණෙති. රටවල් ලෙස පැමිණෙති. ශිෂ්ටාචාරයන් ලෙස පැමිණෙති. උන්මන්තකභාවයේ ගීලී යාමට මොහොතකට පෙර මොවුහු මෙතැන මඳකට නැවතෙති.

මඳකට මෙතැන නැවතී ගිමන් හරින මොවුහු එතැන දී තම ශෝකය ගීතයකට හරවති. තම හුදෙකලාව සිතුවමකට නගති. තම ආවේගය කවියක් කරති. තම වැරදිකාරත්වය මූර්තියක් බවට පත් කරති.

මෙතැන අපූර්ව දේවල් සිදුවේ. සමහරු තම ගමන අතරමග නවතා මුළු පීවිත කාලයම මෙතැන ගතකරති. තවත් සමහරු ආශ්චර්යමත් ලෙස නැවත ජීවිතය කරා ගමන් අරඹති. එහෙත් තවත් සමහරු එතරම් වාසනාවන්ත නොවෙති.

වින්සන්ට් වැන්ගෝ, කර්ට් කොබේන්, එමිලි බ්‍රොන්ටේ වැනි ආදරණීය මිනිස්සු මෙම නවාතැන්පලේ මදකට නැවතී ගියහ. සුදු වර්ගවාදයේ නිරන්තර පීඩනය දරාගත නොහැකිව මෙතැනට පැමිණි දකුණු අප‍්‍රිකානු කළු මිනිස්සු ආශ්චර්යමත් ලෙස යලි තම අරගලය මෙතැනින් ආරම්භ කලෝය. ජීවිතය අතරමඟ අතුරුදහන් වූ තම අමරණීය පෙම්වතා වෙනුවෙන් පාර්වතී මෙතැන සිට කවි ලිව්වාය. එ්ම කවි කිසිවෙක් දුටුවේත් කියෙව්වේත් නැත. එ්ත් ඇය මියෙන තුරු කවි ලිව්වාය. අඳුරු සිර කුටියේ මරණය පෙනෙන මානයේ සිරිපාල ගීයක් ගැයීය. කොහේ ද කොහේද අපේ ලොවක්. මුරකාවල් නැති වැටකොටු බැමි නැති අපේම අපේම නවාතැනක්.

කලාවේ ආශ්චර්යය මෙයයි. එහි අපූර්වත්වය මෙයයි. එය අප හා ජීවත් වෙයි. එය අපගේ බලාපොරොත්තුව ජීවත් කරවයි. එය අපගේ අරගලයේ අවසාන මායිමයි.

එච් එ් පෙරේරා අපගෙන් සමුගත්තේය. ඔහු නිහඩව අපෙන් වෙන්ව ගියේය. ඔහු යුගයක් නිර්මාණය කලේ නැත. ඔහු ආන්දෝලනාත්මක නිර්මාණයන් කර නැත. ඔහුව පරමාදර්ශයක් ලෙස ගන්නා පරම්පරාවක් නොවීය. ඔහු තරුවක් ද නොවීය. එහෙත් ඔහු මියගිය මොහොත සැළ වූ විගස අපට යමක් අපගෙන් අහිමි වූවා වැනි හැගීමක් ඇති විය.

මාස තුනක කාලයක් ඇතුළත ටුට්සි ජාතිකයින් මිලියනයකට අධික ගණනකගේ ජීවිත බිලිගත් රුවන්ඩාවේ සිදුවූ මිනිස් සංහාරයට සම්බන්ධවූ හුටූ ජාතිකයෙකු එම සංහාරයට වසර ගනනකට පසු එයට ඔහු සම්බන්ධවූයේ මන්ද යන්න පිළිබඳව මෙසේ පැවසීය. “මට කිසිවක් හිතාගන්න බෑ. අපිට යක්ෂයා වැහිල හිටියෙ. යක්ෂයා අපව උන්මත්තකයන් කරල තිබ්බෙ”.

සමාජයක් ලෙස අප ටිකෙන් ටික උන්මන්තකාභාවය වෙත ගමන් කරන මොහොතක කලාවේ නවාතැන්පලෙහි ඔබ නොමැතිවීම අපගේ අවසන් බලාපොරොත්තුව ද සසල කරවයි.

සමාජයක් හෝ පුද්ගලයෙක් අධික පීඩනයකින් හෙම්බත්වූ විට මෙන්ම විශාල ජයග‍්‍රහණයකින් ඔදවැඞී ගිය විටක උන්මන්තකභාවය වෙත තබන පළමු පියවර වන්නේ තමන් සතුව එතෙක් පැවති සාමාන්‍ය ආචාරධර්ම,  හා වටිනාකම් අතහැරීමයි. මෙවන් මොහොතවල්වල උත්තරීතර අරමුණු විසින්, තාර්කිකත්වය විසින්, උපායශීලීත්වය විසින්, මෙන්ම වෛරය හා පළිගැනීමේ චේතනාවන් විසින් අපගේ එදිනෙදා සාමාන්‍ය බුද්ධිය යටපත් කරනු ලබයි. මෙවන් මොහොතවල්වල දහසක් මල්, දහසක් න්‍යායයන්, පවතින තත්වය සාධාරණීය කිරීමට මතුවනු ඇත. මිනිසෙකුගේ ජීවිතය විනාශ කිරීම වැරදි බව සරල සත්‍යයක් සේ විශ්වාස කළ සමාජයක ජීවත් වූ අප අද සමාජයක් ලෙස පැමිණ ඇත්තේ කොතැනකට ද?

මෙවන් සමාජයක යලි ජීවිතයේ අගය මිනිසුන් තුළ නිර්මාණය කිරීම වෙනුවෙන් ජන කරළියේ සහෝදර සහෝදරියන් සමඟ ගම් දනවු වල සැරිසැරූ එච් එ් පෙරේරා කලාකරුවාගේ මතකය අපගේ සිත්වල සැමදා රඳා පවතිනු ඇත.

ප‍්‍රභා මනුරත්න

බුද්ධික බන්ඩාර

Prabha Manuratne and Buddhika Bandara

පින්තූරය – ජනකරළිය වෙබ් අඩවිය

Response to “Liberalism Poses Severe Challenge to Sinhala Nationalism at 2010 Presidential Election”

Response to “Liberalism Poses Severe Challenge to Sinhala Nationalism at 2010 Presidential Election” by Kathika study circle

It is indeed refreshing to see a political mediation that transcends the immediate political wish to support the “victorious camp,” and insist on discussing the crucial political implications of what SF and MR represent as presidential candidates. The article titled “Liberalism Poses Severe Challenge to Sinhala Nationalism at 2010 Presidential Election” by Kathika marks the dichotomous relationship between nationalism and liberalism and show that the two presidential candidates represent these “two different ways of organizing our collective life.”

Our response comes in the recognition that this dialogue merits serious investigation, and that its crucial implications extend far beyond the immediate question of who wins the elections. As the author(s) of the article rightly point out, it concerns the choices we make, as “it is we who determine our existence. We can organise the world in which we live in a different manner” (Kathika). We take such hope as a positive sign of a new social space for democratic dialogue and engage with it in this spirit. Moreover, the response from Kathika to our blogpost titled “Politics Elsewhere . .. .” has helped us to reconsider our political position seriously, and helped us to clarify where we stand. We believe such democratic engagement should be the norm rather than the exception.

Continue reading

උපක‍්‍රමික දේශපාලනය සහ එළඹෙන මැතිවරණය


ශ‍්‍රී ලාංකිකයන් මුහුණ දෙන සියලූ ගැටළු අභිබවා ශ‍්‍රී ලංකාවේ අනාගත නායක තරුව තෝරා ගැනීමේ තරඟය මැතිවරණ උණුසුම විසින් ආරම්භ කර ඇත. එක් එක් අපේක්ෂකයා පිළිබඳව ද ඔවුන්ගේ ප‍්‍රතිපත්ති පිළිබඳව ද දැනුවත් තෝරා ගැනීමක් කළ හැකි වන පරිදි ඡන්ද දායකයා ශක්තිමත් කරනු වෙනුවට නව වම ද පැරණි වම ද වම ලෙස පෙනෙන දකුණ ද දැන් තරඟයට මෙන් වර්තමාන සුවිශේෂ තත්වය හමුවේ තමා ”උපක‍්‍රමශීලීව” එස් එම් එස් කළ යුත්තේ කාටදැයි ”ඡන්දායකයා” ට උපදෙස් දෙමින් සිටයි. මේ ඡන්දායකයා කවු ද? ඡන්දායකයින්ට උපදෙස් දෙන අය ද ඡන්දායකයින් නොවේ ද? ඔවුන් ව ”ඡන්දායකයා” ට ඉහළින් ඔසවා තබන ලද්දේ කවුරුන් විසින් ද?

දේශපාලන උපක‍්‍රමයන් හා රහස් එකඟතාවයන් විසින් දේශපාලන ප‍්‍රතිපත්තීන් හා දැනුවත් එකඟතාවයන්  අතික‍්‍රමනය කර ඇත. එල් ටී ටී ඊ සංවිධානය විසින් උපක‍්‍රමශීලීව මහින්ද රාජපක්ෂ ජනාධිපතිවරයාට බලයට එ්ම සඳහා අවස්ථාව නිර්මාණය කර දුන් බවට රාවයක් ඇත . මහින්ද රාජපක්ෂ ජනාධිපතිවරයා විසින් උපක‍්‍රමශීලීව එල් ටී ටී ඊ සංවිධානය අවසන් මොහොතේ සටන් විරාමයක මුවාවෙන් විනාශකල බවට රාවයක් ඇත. ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ ඉදිරි මැතිවරණය සඳහා උපක‍්‍රමශීලීව එක්සත් ජාතික පක්ෂය සමඟ එක්වී ඇත. ජාතික නිදහස් පෙරමුණ ඉදිරි මැතිවරණය සඳහා උපක‍්‍රමශීලීව පොදු ජන එක්සත් පෙරමුණ සමඟ එක්වී ඇත. එක්සත් ජාතික පක්ෂය උපක‍්‍රමශීලීව ජනාධිපතිවරණ අපේක්ෂකයා ලෙස සරත් ෆොන්සේකා මහතාව ඉදිරිපත්කර ඇත. සමාජයේ ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදය වෙනුවෙන් උපක‍්‍රමශීලීව මේ මොහොතේ මහින්ද රාජපක්ෂ ජනාධිපතිවරයා පරාජය කරයුතු බවට සිවිල් සමාජයේ කොටසක් පවසයි. චීනය මෙම මොහොතේ උපක‍්‍රමශීලීව රාජපක්ෂ රජයට සහාය දක්වන බව ට රාවයක් ඇත. ඇමෙරිකා එක්සත් ජනපදය උපක‍්‍රමශීලීව සරත් ෆොන්සේකා මහතාට සහාය දක්වන බවට රාවයක් ඇත. සියළුදෙනාම උපක‍්‍රමශීලීවන විට උපක‍්‍රමශීලීත්වයේ දේශපාලනය කුමක්ද? මොවුන් තමන්ගේ ක‍්‍රියාකාරිත්වය උපක‍්‍රමයක් ලෙසට හඳුන්වන්නේත් උපක‍්‍රමයක් ලෙස වීමට නොහැකි ද? මෙම දේශපාලන උපක‍්‍රමවල මිල කුමක් ද? දේශපාලනය අපට තවදුරටත් උපක‍්‍රමයකට ලඝුකල හැකි ද?

Continue reading

මේ මැතිවරණ වේදිකාව විසින් කිසිවක් වෙනස් කරනු ඇති ද?

ඔබ සොයන ස්වාමියා ඔබට හමුවීම. (2)

දේශපාලනය අන් තැනක.

2004 වසරේ පැවති මැතිවරණයේ දී ජාතික හෙළ උරුමය පාර්ලිමේන්තු ආසන 8 ක් ලබා ගත්තේය. ” ඔබ සොයන ස්වාමියා ඔබට හමුවීම ” යනු එම සිදුවීමමෙන් පසු එ් සම්බන්ධයෙන් අප දෙදෙනා විසින් 2004/05/27 දින ලියූ ලිපියක මාතෘකාවකි. මෙම ලිපිය අප විසින් පුවත්පත් ගණනාවකට ලබා දෙන ලද නමුත් එ් කිසිවක එය පලවූයේ නැත. එම ලිපියෙන් අප මතුකල මූලික අදහස නම් ජාතික හෙළ උරුමයේ ජයග‍්‍රහණය යනු හුදෙක් අහඹු සිදුවීමක් නොව ලංකාවේ ජනසමාජය තුල අභ්‍යන්තරව ගොඩ නැගෙමින් පවතින බරපතල සමාජ කාංසාවන්ගේ ප‍්‍රකාශමානවීමක් බව ය. මෙම සමාජ කාංසාවන් ජාතිකවාදී හා ආගම්වාදී මුහුණුවරකින් අනාගතයේ මුලූ සමාජය පුරාම පැතිරයා හැකි බවට අප අනතුරු ඇගවූයෙමු. නමුත් එදවස අප සම්බන්ධව සිටි සංවිධානය තුළ අධිපති මතය ලෙස පැවතුනේ සමාජය ශීඝ‍්‍රයෙන් ධනේශ්වරකරණය වෙමින් පවතින බවත්, ජාතිකවාදය, ආගම්වාදය වැනි දේ මේ ප‍්‍රවාහයට හසුවී වාෂ්ප වී යාම කාලය පිළිබඳ ගැට`එවක් පමනක් බවත් ය. එමෙන්ම පසුව මතු කරන ලද අදහසක් නම් සිංහල ජාතිකවාදය අප විසින් ”ආටිකියුලේට්” කළ යුතු බව ය. පළමු ලෝක යුධ සමයෙ දී ලෙනින්  වැටුනු වලේ 2004 දී බොහෝ දෙනෙකු මහ දවල් ඇද වැටුනි.

මේ 2009 වසරයි. සමාජය පුරා බෞද්ධ, ක‍්‍රිස්තියානි, සහ මුස්ලිම් ආගම් වල නාමයෙන් හා විවිධ දේශපාලනික මුහුනුවරවලින් මූලධර්මවාදී ප‍්‍රවණතා මතු වී ඇත. මේ අතරම තව සති කිහිපයකින් මැතිවරණයක් පැවැත්වීමට නියමිතය. ජාතියේ යුධ ජයග‍්‍රහණය මෙහෙය වූ (හිටපු) ජෙනරාල්වරයකු පොදු අපේක්ෂකයකු ලෙස ජාතියේ යුධ ජයග‍්‍රහණයට නායකත්වය දුන් ජනාධිපතිවරයකු සමග සටනට පිවිස ඇත. සිංහල සිවිල් නායකයකු විසින් උපරිම තලයකට ගෙන ආ සිංහල ජාතිකත්වය සිංහල (හිටපු) හමුදා නායකයකු අතින් නිෂ්ඨාවට පත් කිරීමේ කදිම අවස්ථාවක් අපට උදා වී ඇත. Continue reading

කලාව, දේශපාලනය සහ සමාජය – 2

කලාව, දේශපාලනය සහ සමාජය – 2

අවුෂ්විට්ස්වලින් (1) පසුව ගීත කාව්‍ය නිර්මාණය කිරීම ම්ලේච්ඡුත්වයක්යැයි යන කියමනෙහි දැඩි බව බාල කිරීම මාගේ අරමුණ නොවේ; එය විසින් ප‍්‍රයාපිත සාහිත්‍යය (2) වෙත උත්පේ‍්‍රරණය සපයන්නා වූ ආවේශය නිෂේධනාත්මක ලෙස ඉදිරිපත් කරයි. ”මිනිසුන්ගේ සිරුරු තුළ ඇටකටු බිඳී යනතෙක් පහර දෙන පුද්ගලයන්් වෙසෙන විට ජීවිතයෙහි අර්ථයක් තිබේ ද?” යි සාත්‍රේ ගේ අවමඟුල් නැති මරණ යන නාට්‍යයෙහි එක් චරිතයක් විමසයි. එනම් දැන් කිසිදු මිනිසෙකුට ජීවත් වීමට අයිතියක් තිබේ ද යන ප‍්‍රශ්නයයි; සමාජ ප‍්‍රතිගමනය නිසා ප‍්‍රයාපිත සාහිත්‍යය යන සංකල්පය තුළ බුද්ධිමය ප‍්‍රතිගමනය නෛසර්ගික ලෙස නොපවතින්නේ ද යන ප‍්‍රශ්නයයි. එහෙත් මෙහිදී එන්සෙන්ස්බර්ගර් ගේ පිළිවදන තුළ ද සත්‍යයක් ගැබ්ව ඇත: සාහිත්‍යය විසින් මෙම තීන්දුව ට විරෝධය දැක් විය යුතු ය; එනම් අවුෂ්විට්ස්වලින් පසුව එහි (සාහිත්‍යයෙහි) පැවතීම යනු නරුමවාදයට යටත් නොවීමකි. සාහිත්‍යයෙහි පිහිටුම ම යනු විරුද්ධාභාසයක් මිස හුදෙක් මෙම තත්ත්වයට ප‍්‍රතික‍්‍රියා දක්වන්නේ කෙසේ ද යන ගැටළුව නොවේ. සැබෑ දුඃඛිතභාවයෙහි බහුලත්වය විසින් අමතක කර දැමීම උසුලන්නේ නැත; පැස්කල්ගේ දේවධාර්මික කියමනක් වන ”කෙනෙකු තව දුරටත් නිදා නොගත යුතුය” යන්න අප විසින් ලෞකිකකරණය කළ යුතු ය. එහෙත් හේගල් විසින් ආපත්තිය පිළිබඳ සවිඥනකභාවය යනුවෙන් හැඳින්වූ මෙම දුඃඛිතභාවය විසින් කලාවෙහි පැවැත්ම තහනම් කරන අතරම එහි අනවරත පැවැත්ම ද ඉල්ලා සිටියි. වර්තමානයේ දී, ක්ෂණික පාවාදීමකින් තොරව මෙම දුඃඛිතභාවයට සිය හඬ, අස්වැසීම සොයා ගත හැක්කේ කලාව තුළ පමණකි. අප යුගයෙහි ඉතාම වැදගත් කලාකරුවන් විසින් මෙය තේරුම් ගෙන ඇත. (තියඩෝර් ඇඩෝනෝ “ප‍්‍රයාපිතභාවය”)

නිර්මාණකරණයෙහි සමාජ වගකීම කුමක් ද? Continue reading